XCIX. ACANTHACEAE. 621 
12, DABDALACANTHUS Anders. 
Kelk diep 5-deelig of 5-lobbig ; segmenten smal, meestal 
stijfvliezig. Bloemkroonbuis lang, dun, van boven gekromd, 
m een korte keel verwijd; zoom uitgespreid, schuin, met 
5 meestal korte, rondachtige, nagenoeg gelijke, in den 
knop ineengedraaide lobben. Volkomen meeldraden 2, 
de voorste onder de keel bevestigd en daar binnen be- 
sloten, de beide meeldraden elk met een staminodium in 
een zijdelingsch vlies ver afloopend; helmknoppen lang- 
werpig, met evenwijdige, gelijke, stompe hokjes. Honig- 
raat-stuifmeel. Schijf onduidelijk. Stijl aan den top lijn- 
vormig, gekromd, met een kleinen, tandvormigen achter- 
lob; eitjes in elk hokje 2. Doosvrucht eivormig of lang- 
werpig, aan de basis in een niet uitgeholden steel samen- 
getrokken, evenwijdig aan het tusschenschot samen- 
gedrukt, met dikke geribde randen; kleppen soms in het 
midden geribd. Zaden 4 of door mislukking minder, aan 
spitse werphaken bevestigd. 
Opgerichte, kale of zachtharige heesters of half heesters, 
met gaafrandige of getande bladeren. Bloemen blauw, 
rose of wit, met twee schutblaadjes in de oksels van 
tegenoverstaande schutbladen, die in dichte of afgebroken 
aren staan, die meestal aan de toppen der takken in 
pluimen samenkomen. Schutbladen nu eens eivormig, 
netvormig geaderd en dakpanswijze opeengeschoven, dan 
weder smal. 
Aantal soorten 17, in tropisch Azië. Dit geslacht moest volgens 
Raprkorer den naam Eranthemum L. dragen, doch eene omdoo- 
ping van ongeveer 17 soorten onder den naam van Doedalacanthus 
en 60 soorten onder dien van Eranthemum bekend, zou daarvan 
het gevolg zijn. LiNpau heeft in ENGLER und PRANTL deze ver- 
andering toegepast. Wij meenen ons hierin echter aan BENTHAM 
en Hooker te moeten houden, vooral ook omdat in het geslacht 
Eranthemum, volgens RADLKOFER's opvatting geen enkele soort 
van LiNNAEus meer wordt aangenomen. De naam der door LINNAEUS 
gedoopte oudste soort van het geslacht, E. capense L ‚ bevatte eene 
onjuistheid en de soort werd als Justicia fastigiatum Lam. en 
Eranthemnm fastigiatum R. Br. ex Roem et Schult. of Spreng. in 
de oudere werken vermeld, terwijl zij ook als Justicta saar 
Roxb,, later omgedoopt in E. montanum Roxzb. nieuw wer 
schreven. Vervolgens werd een groot aantal nieuwe soorten pe 
het geslacht toegevoegd, tot ANDERSON een deel van het geslacht _ 
en daaronder ook de soort van LINNAEUS, onder den naam eid 
Daedalacanthus afscheidde, doch aan de meerderheid den naam 
