CI. LABIATACEAE. 699 
helmdraden zonder tandje; helmknoppen ineenvloeiend- 
eenhokkig. Schijf gaaf of van voren tot een korte klier 
opzwellend. Stijl aan den top kort 2-spletig of nagenoeg 
gaaf. Nootjes eivormig of langwerpig, glad of gestippeld- 
rimpelig, soms gevleugeld. 
Kruiden, halfheesters of heesters zoowel wat voorkomen 
als wat bloeiwijze betreft zeer verschillend. De in Neder- 
landsch Indië voorkomende soorten hebben eivormige, 
langwerpige of lancetvormige, min of meer behaarde bla- 
deren, terwijl de bloemen tot okselstandige gesteelde 
hoofdjes zijn vereenigd. 
Aantal soorten omstreeks 250, alle in tropisch Amerika tehuis 
behoorend, waarvan echter eenige in alle tropische gewesten zijn 
verspreid, hieronder een tweetal, welke in Nederlandsch Indië niet 
zeldzaam zijn. 
10. LAVANDULA L. 
Kelk ei-buisvormig, opgericht, nagenoeg gelijk, 138—15- 
nervig, met 5 korte, soms nagenoeg gelijke tanden, doch 
waarvan soms de beide voorste iets smaller zijn, terwijl 
de achterste nu eens een weinig breeder is, dan weder 
in een verbreed aanhangsel verlengd, vruchtdragend wei- 
nig vergroot. Bloemkroonbuis boven den kelk uitstekend, 
aan de keel min of meer verwijd; zoom schuin, 2-lippig, 
bovenlip 2-spletig, onderlip 3-deelig, alle lobben uitgespreid 
eivormig, stomp of zelden lancetvormig. Meeldraden 4, 
didynamisch, neergeslagen ; helmdraden vrij, zonder tandje ; 
helmknoppen ineenvloeiend éénhokkig. Schijf gelijk, ineen- 
vloeiend met de blijvende basis van den eierstok, welke 
na het afvallen der nootjes blijft en hol en meestal 4- 
lobbig is. Stijl aan den top kort 2-spletig, met afgeplatte, 
eivormige, dikwijls lang samenhangende lobben. Nootjes 
kaal, glad, met een schuin veldje meestal aan den buiten- 
kant van de basis van den eierstok bevestigd. 
Overblijvende kruiden, halfheesters of heesters, met 
dikwijls nabij de basis opeengedrongen, soms vinspletige 
of fijn verdeelde bladeren. Bloemen blauw of zere 
nagenoeg zittend in 2—10-bloemige schijnkransen, ie ce 
cilindrische, lang gesteelde, enkelvoudige of aan de basis 
vertakte aren vormen, dikwijls met dakpanswijze opeen” 
gedrongen schutbladen, die niet langer zijn dan de kelk 
