YERBOACEAE. 902 * TBCTOH*. 



uitstrekken tot in de nabijheid van Sedajoe en Soerabaja; in deze 

 gebergten worden vele kalkbanken gevonden, doch het Djati-woud groeit 

 in de zandsteenstreken; 5°. in de noordelijke helft des G. Kidoeen van 

 Jogjakërta, op eenen zandsteengrond, bijv. tusschen Këbo Koening en 

 (Vwoe Awoe; 6°. rondom den west- noordwest- en noordvoet des G. 

 Wilis, ter plaatse, waar de groote weg van Madioen naar Këdiri door 

 de vlakte loopt, vangt het Djati-woud aan ten oosten van het tweede 

 poststation ïjaroeban — ongeveer 12 palen ten N.O. van Madioen — 

 en reikt tot aan gene zijde van het vierde poststation Wilangam aan 

 den N.O. voet des bergs ; over deze gansche uitgestrektheid staat het 

 Djati-bosch op eene trachytische rolsteenbank, waarop eene harde, zware 

 aardlaag rust; 7°. in de residentie Kediri en het aangrenzende regent- 

 schap Modjo Kerta van Soerabaja, rondom den voet der bergen Ard- 

 joeno en Këloet, en voornamelijk aan de zuidwestelijke en zuidelijke 

 zijde van den laatstgenoemden berg in de districten Sréngat en lili- 

 tar, waar zij op eenen vulkanischen zandbodem groeijen." HoasFiELD 

 vond den boom in Demak. — Op onderscheidene ])laatsen des eilands 

 werden ook in nieuwer tijden Djati-wouden in het groot geplant, en 

 men acht het gekweekte hout beter dan het wilde. — Op 100-jarigen 

 ouderdom heeft de boom zijnen vollen wasdom bereikt en eene dikte 

 van 4 voet; gewoonlijk worden zij op hun 40 ste of 50 s ' e jaar geveld. 

 Men acht het nuttig jaarlijks het kreupelhout en gras in de vonden 

 af te branden, waardoor de grond scheurt, en losser en aschrijker wordt. 

 De Djati-boom wordt niet lang; op Java zijn boomen van 70 tot 80 

 voet zeldzaam, meestal slechts 50 tot 60 voet hoog, met eenigzins 

 kromme en bultige stammen, met weinig en ver uiteenstaande takken, 

 wier oppervlakte even glad en helder van kleur is als de van zijne 

 schors beroofde stam. In Maart of April staan de Djati-wouden in blad 

 en bloem; in Julij zijn zij reeds bijkans ontbladerd; volgens BUMPHI08 

 dragen zij in November vrucht. 



Het Djati-hout bezit eenen sterken reuk, en wordt welligt daardoor 

 en door zijne hardheid niet ligt door de ïermiten aangetast. — Het 

 Bombay-hout wordt voor beter gehouden dan dat van Pegoe en Java. 

 Humpjuus onderscheidt eene hardere en minder harde soort, de eerste 

 of beste (Djati bati) komt veel van Samarang. 



2. Tectona Hamiltoniana WALL. Eamuli 6— 8-angulati, folia terna 

 vel quaterna brevi-petiolata elliptica acuta, supra setulis callo insiden- 

 tibus scaberrima, subtus penninervia grosse reticulata cum ramulis et 

 cymis tomento stellato incana, cymae axillares folio longiores dicho- 

 tomae, floribus parvis coeruleis, calyx fructifer oblongus arctus, nux 

 sicca. Tectona Hamiltoniana Wall. PI. As. rar. III. p. (58, tab. 294. Sch. 

 I. c. — Thcka ternifolia Uamilt. Transact. Soc. Linn. Lond. XYU. p. 

 185. — Arbor elata. — A c hter -Ind ië, in Ava, aan den Irawaddi 

 (wall.). — Philipp. e il. (cüming n. 1432). 



Sublribut II. Caryoptcrideac Schatter Ie. p. G24. Cymae simplices 

 v.d pauiculatae exinvolucratae. Ovarium integrum biloculare, locuüs 

 placenta bilamellari (lamellis revolutis) in locellos 2 subdivisis, ovulo 

 in qualibet lamella unico pendulo. Capsula matura in carpidia 2 sep- 



