PAPILIONACEAE. 302 INDIGOFERA. 



Hoezeer waarschijnlijk in alle soorten van dit geslacht der be- 

 langrijke Indigo-kleurstof aanwezig is, worden slechts eenige, die de 

 meeste hoeveelheid daarvan bezitten, ten behoeve der Indigo-kultuur 

 op Java (en elders) gekweekt. Het allermeest gebruikt men daartoe 

 Indigo fera tincloria en Indigo (era Anil. (Verg. bl. 306 — 310.) 



De kultuurbeambten en de bij de kuituur werkzame inlanders 

 op Java, onderscheiden de Indigo-planten niet zoo zeer botanisch, 

 maar kennen slechts twee soorten: 1' Taroem Kembang, die door 

 middel van stekken voortgeplant wordt, en, zoo als zij beweren, 

 nimmer vrucht of zaad voortbrengt, hoewel zij met ecnen over- 

 vloed van bloemtrossen bedekt is. %° Taroem Kajoe, die jaarlijks 

 op nieuw gezaaid wordt, dus zaden voortbrengt. # Ik heb (zegt Dr. 

 junghuhn in een mij door den minister van Koloniën medegedeeld 

 rapport) in Tjeribon, tijdens de Heer ament aldaar Resident was, 

 op diens verzoek onderzocht en gevonden, dat hetgeen men in de 

 berglanden van Tjeribon Taroem Kembang noemt, Indigofera 

 tinctoria is, en hetgeen in andere oorden, bijv. in Bagelen, bij 

 Tasik Malajoe enz., bij de inlanders als Taroem Kajoe bekend 

 staat, gedeeltelijk insgelijks Indigo feratinctoria en gedeel- 

 telijk Indigofera Anil is. — Hieruit blijkt dat Taroem 

 Kembang slechts eene door de kuituur ontstane verbastering der 

 Indigoferatinctoria (en welligt ook der andere soorten) kan 

 zijn, waarschijnlijk voortgebragt door het afsnijden van stekken, ten 

 gevolge waarvan wortel, stengel en bladen, ten koste der toekomstige 

 vruchten, eene meerdere ontwikkeling verkrijgen. Want het is be- 

 kend dat Taroem Kembang veel weeliger in blad staat en met 

 overvloediger bloesems is bedekt dan Taroem kajoe. Overigens 

 is deze laatste niet onvruchtbaar, aangezien ik op eene enkele 

 rij vau een Indigo-veld van deze soort (in het Tjeribonsche) meer 

 dan 100 rijpe vruchten gevonden heb, die echter kleiner en m 

 de ontwikkeling meer teruggebleven waren dan gewoonlijk. ï> eW 

 dwaling is het, dat Taroem kembang slechts mannelijke bloemen 

 zou hebben." 



Stengel en bladen der Indigo-planten worden fijn gesneden, zeven 

 dagen lang geweekt, waardoor Ni la ontstaat, en waarbij men nog 

 het water van K i b a t a r a (Willughbeia javanica Bl. en Echites ban- 

 tamensis lil.), K i t j a n t o e n g (Anonaceae), enz., toevoegt (ha*" 



