botanische Bemerkungen. ^ "NS 
lineari- oblongum aut lanceolato-oblongum compressum abortu ovulorum oligospermum. Se- 
mina reniformi-orbiculata compresso-lenticularia, umbilico oblongo, funiculo elongato. — 
Frutices capenses ramosissimi rigidi, habitu Genistae Scorpii, ramis spina flavescente termi- 
natis, foliis paucis deciduis unifoliolatis, folio obovato-cuneiformi eum petiolo articulato, 
floribus racemosis sub apice ramorum 'spinosorum, flavi, pedicellis bibracteolatis apice in- 
crassatis nervosis demum calyce ima basi circumscisse decedente et delapso legumen quasi in 
disco gerentibus. Species visa est Stiza pungens (S. erioloba E. Meyer, Lebeckia pungens Thunb., 
Acanthobotrya pungens Eckl. Zeyh. n. 1340). Obvenit glabrata, fructibus glaberrimis aut pilis 
raris adspersis; haec videtur S. psiloloba E. Meyer esse. ; 
Genus Acanthobotrya Eckl. et Zeyh. en. n. 1340—1346 est genus compositum e spe- 
ciebus heterogeneis, quae tantum ramis spinescentibus conveniunt. Sic Acanthobotrya pungens 
E. Z. n. 1340 est Stiza pungens (S. erioloba E. M.) A. disticha E. Z. n. 1341 est Viborgia _ 
monoptera E. Meyer, A. cinerea E. Z. n. 1343 est Calobota mierophylla. 
Pag. 47 post lineam 3 inseratur: | = 
Genus Aspalathus, cujus Candolle 85, Ecklon et Zeyher 143, Steudel 179 species 
. enumerat, subdividendi, jam dudum studui, sed difficultates undique prominentes superare res 
certe. perardua est; interim genus in quaedam subgenera aut potius genera subdividi potest, 
quae determinationem specierum facilitare valent, et haec genera tamquam propria non tam- 
quam subgenera consideranda sunt, si in Aspalatho non solum organa floris et fructus, sed 
quoque organa vegetationis in usum trahuntur, quemadmodum clarissimo Miquel in Pipera- 
ceis bracteas et nervorum divisionem in folüs ad distinguenda genera nonnulla in usum con- 
veriere absurdum non videbatur. Calycis nervos dentesque ad definienda genera sufficere 
jam clar. Bentham in Labiatis docuit, immo plura Leguminosarum genera solummodo con- 
formationi calycis insistunt. Si quis Aspalathi species accurate et omni ex parte perscrutatus 
est, convincitur, genus hocce plures species continere, quae propria genera esse merentur. 
Infelix fatum quoque in Aspalatho, quemadmodum in innumeris aliis generibus, omnes conatus 
eludit, quod nempe specimina fructifera rarissime, sed solummodo florifera colliguntur, unde 
talis coacervatio specierum male distinetarum mirari non potest. 
I. aspaaruus. Calycis tubus obconico-campanulatus, laciniae angustae uninerviae tubo 
breviores aut subaequilongae. Corolla papilionacea, vexillo divaricato cordato nervo dorsali 
crasso (ut plurimum) carinato, carina apice biloba alis sublongiore. Stamina monadelpha. Ova- 
rium oblique lanceolatum triovulatum. Stylus elongatus adscendens inferne triqueter superne 
teres. Stigma capitellatum. Legumen stipitatum cultriforme compressum uni- bi- trispermum calyce 
multoties longius, sutura dorsali tenui acutaque. Semina reniformia compressa. — Frutices aut 
fruticuli capenses, foliis enerviis trifoliolatisaut evolutione gemmae axillaris in ramulum brevissimum 
fasciculatis, rarissime simplicibus et teretibus, floribus aut sessilibus axillaribus aut pedicellatis, 
terminalibus velaxillaribus, corolla coriacea aut petaloidea. — In A. abietina bracteolae nervo 
dorsali valido instructae. Transitus ex sessilifloris in pedunculatas per A. secundam efficitur. 
1. Sessiliflerae. Flores axillares solitarii sessiles aut brevissime pedicellati, pedicellis 
bibracteolatis. Calycis laciniae tubo breviores. Folia fasciculata. — Aspalathus spinosa Lin., 
