XxX INLEIDING. 
de familienamen, die door den uitgang aceae meer dan 
zes lettergrepen zouden hebben: b.v. Dipterocarpaceae en 
Dichapetalaceae. Daar zij uit verschillende stammen zijn 
samengesteld kan men ze toch even gemakkelijk uitspreken 
als de uit geslachts- en soortsnamen gecombineerde namen 
der soorten, oneindig veel gemakkelijker dan de namen 
van verscheidene chemische stoffen met hunne talrijke 
achter- en voorvoegsels. 
De terminologie is ongeveer dezelfde als die, welke 
men in de meeste botanisch systematische werken aan- 
treft, overgebracht in het Nederlandsch. Zij verschilt 
nagenoeg niet van die der Nederlandsche botanische 
werken en zal dus waarschijnlijk voor iedereen, die slechts 
de eerste beginselen der plantenkunde geleerd heeft, of 
een handboek daarvoor tot zijn beschikking heeft, wel 
te verstaan zijn *). 
Evenwel moet ik er op wijzen, dat het determineeren 
eener plant, vooral in een gebied zoo groot als het onze, 
!) Doordat de beschrijvingen grootendeels uit het Latijn zijn overge- 
nomen, werd aan de eene zijde eene kortheid verkregen, die bij het 
doel van het werk zeer gewenscht was, doch werden aan den 
anderen kant enkele oneigentlijke uitdrukkingen opgenomen, wier ä 
zin echter den lezer meestal wel duidelijk zal zijn. Niet geheel juist 
werd de uitdrukking »foliola multijuga’” weergegeven door »veeljukkige 
blaadjes,” terwijl de bedoeling is dat vele jukkén of paren van 
blaadjes het blad samenstellen. Waar in het Latijn de termen epicar- 
pium., mesocarpium en endocarpium voorkomen, werd in het Neder- _— 
landsch geschreven buitenlaag, middelste laag en binnenlaag van den 
vruchtwand. Naar omstandigheden werd de eerste soms schil, de — 
laatste soms kern genoemd, of, waar zij zeer hard was, steenkern. 
De termen imbricata en valvata, gebruikt voor de aaneensluiting 
in den knop van de deelen der bloembekleedselen , waarvoor men — 
soms de termen met de randen over elkander en met de randen 
naast elkander gelegen bezigt, heb ik vertaald met in den knop | 
dakpanswijze dekkend en klepswijze aaneensluitend omdat men daar- 
door meer overeenkomst krijgt met de terminologie in andere talen. 
