XV. CARYOPHYLLACEAE. 83 
blaadjes klein, meestal spoedig afvallend. Bloemen gesteeld, 
meestal klein, òf afzonderlijk in de vorkswijze vertakkin- 
gen, òf vaker nog, in eindelingsche of okselstandige, meestal 
wijd vertakte bijschermen, 
Omstreeks 16 soorten in tropisch en subtropisch Amerika; ééne, 
D. cordata Willd., in alle tropische streken der wereld. 
5. POLYCARPAHA Lam. 
Kelkbladen 5, geheel vliezig of zelden kruidachtig, 
en slechts vliezig langs den rand. Bloembladen 5, 
gaafrandig, 2-tandig of zelden met kleine tandjes aan de 
zijranden. Meeldraden 5, licht perigynisch of nagenoeg 
hypogynisch, vrij of met de bloembladen tot een ring of 
buis verbonden. Hierstok 1-hokkig, met oo eitjes; stijl 
lang, met 3 groeven en 3 tanden aan den top of kort 
3-spletig. Doosvrucht 3-kleppig. Zaden omgekeerd eivormig 
of zijdelings samengedrukt; kiem gekromd of zelden bijna 
recht; zaadlobben aanliggend. 
Eénjarige of overblijvende, opgerichte of zelden neer- 
liggende kruiden. Bladeren smal lijnvormig, zelden eivor- 
mig; de bladeren der jongere generaties in bundels, niet 
zelden schijnkransen vormende. Steunblaadjes vliezig. 
Bloemen dikwijls talrijk in eindelingsche bijschermen, 
welke soms in losse of saamgetrokken pluimen, soms ín 
hoofdjes bijeen staan en door de vliezige, witte, roos- of 
purperkleurige kelkbladen sterk in het oog vallen. 
Omstreeks 24 soorten in de tropische en subtropische streken 
van de oude wereld; ééne soort ook in tropisch Amerika wijd 
verspreid. De afdeeling van dit geslacht, welke in Nederlandsch 
Indië werd aangetroffen, behoort in Australië thuis, vanwaar zij 
zich westelijk ook over Sumbawa heeft verspreid. Ofschoon door 
BENTHAM en HooKER met Polycarpaea vereenigd, vertoont zij 
echter niet alle kenmerken hiervan, daar zij zich onderscheidt 
door grootere bloemen, welke nog sterker vliezig zijn dan die van 
de echte Polycarpaea-soorten en door 5 kleine, borstelvormige sta- 
minodiën, welke tegenover de bloembladen zijn geplaatst. Om deze 
reden beschouwde Martius haar als een afzonderlijk geslacht, 
waaraan hij den naam van Aylmeria had gegeven (Nov. Act. Nat. 
Gur. XIII p. 216 in annot.). BENTHAM en Hooker rekenden deze 
kenmerken slechts voldoende om ze als eene afzonderlijke sectie van 
de overige soorten van Polycarpaea af te scheiden. MiqvrL ver- 
meldt als eenige soort van Nederlandsch Indië Aylmeria Zollin- 
geri Fenzl 
