XXIX. SIMARUBACEAE. 169 
1. SAMADERA Gaertn. 
Bloemen tweeslachtig. Kelk klein, 3—b-deelig, in den 
knop dakpanswijze dekkend. Bloembladen 3—5, veel 
langer dan de kelk, lederachtig, in den knop klepswijze 
aaneensluitend. Meeldraden 8—410, in de bloemkroon 
besloten, met een klein schubje aan de basis. Vrucht- 
bladen 4—5, vrij; stijlen aan de basis vrij, van boven min 
of meer vereenigd; stempels puntig; in elk hokje 1 
hangend eitje. Steenvruchten 1—5, groot, droog, samen- 
gedrukt, elk met een smallen, eenzijdigen vleugel. 
Kleine boom. Bladeren enkelvoudig. Bloemen in ge- 
stelde, okselstandige of eindelingsche schermen. « 
Aantal soorten 4, waarvan 1 in Madagascar, 3 in tropisch Azië. In 
den Maleischen Archipel komen 2 soorten voor, S. Indica Gaertn, en 
S. brevipetala Scheff. DuRAND verandert in zijn Inder Generum 
Phanerogamorum den naam van dit geslacht in Samandura L., mee- 
nende dat LiNNAEUS’ naam prioriteit moet hebben. In LINNAEUS' 
Flora Zeylanica komt Samandura echter niet voor als geslachts- 
naam, maar als de inlandsche naam van eene nog onvoldoend be- 
kende plant. Dat dit het geval is blijkt daaruit, dat dit geslacht 
volgens de aangehaalde citaten door hem verward werd met Heritiera 
Ait. (H. littoralis Dryand). 
2. HARRISONIA Brown. 
Bloemen tweeslachtig. Kelk klein, 4—5-spletig. Bloem- 
bladen 4—5, langer dan de kelk, nagenoeg klepswijze 
aaneensluitend in den knop. Schijf halfbolvormig. Meel- 
draden 8—10, met kleine schubjes aan de basis. Fierstok 
kogelvormig, of 4—5-lobbig, 4—5-hokkig; stijlen ver- 
groeid of aan de basis vrij; één eitje in elk hokje, 
hangend. Vrucht eene kleine, kogelvormige bes, gevormd 
uit 2—5 vruchtbladen, omringd door den blijvenden kelk, 
2—5 doorboorde, éénzadige kernen bevattende. Zaad met 
weinig kiemwit. 
Onbehaarde, doornachtige heesters. Bladeren oneven- 
gevind of éénbladig samengesteld. Bloemen in bijschermen 
met schutbladen. é 
Aantal soorten 3—4, in tropisch Azië, Afrika en Australië. In 
Nederlandsch Indië ééne soort, H. Bennettii Hook. f ‚door BENNeETT 
als een afzonderlijk geslacht Lasiolepis beschreven. (L. paucijuga 
Benn., L. multijuga Benn., L. Bennetti Planch.) 
