188 XXXII. MELIACEAE. 
6. DYSOXYLON Bl, 
Bloemen tweeslachtig. Kelk 4—5-spletig, -tandig of — 
-deelig of min of meer gaafrandig, in den knop dakpans- 
wijze dekkend of urnvormig met klepswijze aaneenslui- 
tende tanden of slippen, afvallend. Bloembladen 4—5, 
langwerpig, uitgespreid, in den knop klepswijze aaneen- 
sluitend of licht dakpanswijze dekkend. Meeldradenbuis 
cilindrisch, met getanden of gekartelden rand ; helmknop- 
pen kort, 6, 8 of 10, binnen de buis of half daarboven 
uitstekend. Schijf buisvormig, evenlang of tweemaal zoo- 
lang als de eierstok met een gekartelden of gaven rand. 
Eierstok meestal 3—4-hokkig; stijl bijna even lang als 
de meeldradenbuis; eitjes meestal 2 in elk hokje. Doos- 
vrucht kogel- of peervormig, lederachtig, (soms zeer dik), 
1—4-hokkig, schotverbrekend. Zaden met of zonder zaad- 
rok, zonder kiemwit; zaadlobben dik; pluimpje meestal 
ruigharig; kiemworteltje tusschen de zaadlobben besloten. 
Boomen, meestal onbehaard. Bladeren afwisselend, zel- 
den tegenovergesteld, gevind; blaadjes lederachtig, gaaf- 
randig, geheel of nagenoeg tegenover elkander of afwis- 
selend, meer of min puntig aan den top en schuin aan 
de basis. Bloemen in pluimen. 
Aantal soorten volgens Cas. Dr CANDoLLE 85, eenige weinige 
in de Phillippijnsche eilanden, een dertigtal in Australië, vooral 
in Nieuw Caledonië, ongeveer 37 in Nederlandsch Indië en de 
overige in Engelsch Indië, waarvan er 6 op Malakka voorkomen. 
Het geslacht heeft volgens dezen schrijver grooter omvang dan bij 
BENTHAM en HoOKER, waar het slechts 30 soorten bevatte, doch 
Casimir De CANDoOLLE heeft er, behalve de later beschreven soorten, 
nog bijgevoegd de soorten van Epicharis Bl, welke door BENTHAM 
en Hooker als een afzonderlijk geslacht beschouwd, maar door 
MroveL met Dysoxylon vereenigd waren. Deze soorten , aan BENTHAM 
„en Hooker niet voldoende bekend, werden van de overige afge 
scheiden wegens den urnvormigen kelk, wiens slippen in den knop — 
klepswijze aaneensluiten. Cas. Dr CANDOLLE vond geen reden oM 
ze zelfs tot een afzonderlijke sectie te vereenigen, maar nam 7e 
op in zijn sectie Eu-Dysoxylum. De opgave van BeNrnam en Hoo- 
KER, dat het geslacht Epicharis uitsluitend op de Molukken voor- 
komt was eene vergissing, daar volgens het litteratuurcitaat de 
door hen bedoelde soorten op Java, Timor en Sumatra gevonden 
waren. Ook BENTHAM en Hooker hadden reeds verscheidene ge- 
slachten van andere auteurs gecombineerd, welke zij beschouwden 
als subgenera met de volgende onderscheidingsmerken: 
