224 XXXV. ILICACEAE. 
geplaatst wordt, is door anderen bestreden geworden. GRISEBACH 
wil het met de Hydrophyllaceae, Beccarr met de Boraginaceae 
en wel met de sectie der Ehretiede vereenigen. Ook VALETON is 
van meening dat het niet tot de Olacaceae moet gebracht worden, 
Fam. XXXV. ILICACEAE, 
BENTHAM et HookKER, Gen. Plant. 1, p. 355. — Hooker, Fl. of 
Brit. Ind. 1, p. 698. é 
Bloemen twee- of gemengdslachtig of meestal twee- 
huizig. Kelk 3—6-deelig of -lobbig, slippen of lobben dak- 
panswijze dekkend, meestal blijvend. Bloembladen 4—5, 
zelden 6—8, aan de basis vergroeid of vrij, bij de vrou- 
welijke bloemen vergroeid, bij de mannelijke afvallend, 
evenzoo in den knop dakpanswijze dekkend. Meeldraden 
45, met de basis der bloembladen vergroeid, soms 
vrij en hypogynisch bij de vrouwelijke bloemen; helm- 
draden priemvormig; helmknoppen kort langwerpig, rug- 
gelings vastgehecht. Schijf ontbrekend. Eierstok vrij, 2—16- 
hokkig; stijl ontbrekend of zeer kort, zelden lang ; stem- 
pel knop- of schijfvormig; eitjes 1 of 2, naast elkander 
hangend; zaadnerf ruggelingsch; poortje naar boven ge- 
richt; zaadstreng vaak napvormig. Steenvrucht met 2 of 
meer 1-zadige, vrije, dikwijls vergroeide kernen. Zaad 
met eene vliezige zaadhuid, een vleezig kiemwit en eene 
kleine kiem. 
Heesters of boomen. Bladeren afwisselend, enkelvoudig 
zonder steunblaadjes, meestal lederachtig en altijd groen. 
Bloemen in okselstandige bijschermen , bundels of schermen. 
Aantal geslachten 2 of 3, waarvan 1 of 2 in Australië en Noord 
Amerika voorkomen en slechts eenige weinige soorten bevatten, 
doch het derde, Ilex L., over de geheele wereld. verspreid is, 
Mrgver. bracht hiertoe ook Villaresia R. et P., doch dit ge- 
slacht wordt thans tot de Olacaceae gerekend en de door hem 
doelde soort, V. scandens Hassk., is volgens latere onderzoekingen 
gebleken tot het geslacht Dichapetalum Thouars in de familie der 
Dichapetalaceae te behooren. Monetia !Hér. door MrqueL met 
eenigen twijfel in de nabijheid der Ilicacede geplaatst, moet zoowel 
volgens zijne eigene meening als volgens die van latere onderzoe 
kers veeleer tot de Salvadoraceae gebracht worden. 
“ 
