XXXIX. SAPINDACEAE. 253 
1—4-, gewoonlijk 3-hokkig; stijl eindelingsch of ingeplant 
aan de basis tusschen de lobben van den eierstok, enkel- 
voudig of gedeeld, recht of neergebogen, soms gewron- 
gen, zelden 2—4 stijlen; stempel meestal enkelvoudig ; 
eitjes anatroop, campylotroop of amphitroop, 1 of 2 in 
elk hokje, zelden meer, aan de as bevestigd, klimmend, 
meestal met buikstandige zaadnerf en naar onderen ge- 
richt poortje, zelden horizontaal of omgekeerd, vaak met 
gezwollen zaadstreng. Doos- of steenvrucht of eene sap- 
pige of lederachtige, gave of gelobde bes, of eene, in 
23, al of niet gevleugelde, nootjes uiteenvallende split- 
vrucht !), zeer zelden eene droge dopvrucht. Zaden bolvor- 
mig of samengedrukt, met of zonder zaadrok; zaadhuid 
verschillend, soms beenachtig, meestal zonder kiemwit; 
kiem meestal dik, niet zelden gevouwen of spiraalswijze 
opgerold; zaadlobben meestal plat-bol, ongelijk , zeer groot, 
soms ineengekreukt, naast of boven elkander; kiemwor- 
teltje kort, omgebogen, naar onderen gericht. 
Meestal hooge boomen, zelden halfheesters of kruid- 
achtige gewassen, soms klimmend of windend of ranken 
dragend, meestal met een waterachtig, hoogst zelden 
met een bitter vocht. Bladeren meestal altijd groen, 
afwisselend, meestal zonder steunblaadjes, enkelvoudig 
of hand- of vinvormig samengesteld, niet zelden even- 
gevind, waarbij de bladspil soms voorbij de blaadjes 
doorgroeit; blaadjes verschillend, bij enkele soorten door- 
schijnend gestippeld. Bloeiwijze verschillend. Bloemen in 
verhouding tot de grootte van de planten gewoonlijk zeer 
klein en ook door de kleuren meestal niet in het oog 
vallend. Vruchten eetbaar bij eenige soorten. 
Aantal geslachten, volgens BENTHAM en HOokER, 75, soorten 600 
à 700 over de geheele wereld verspreid. 
De familie der Sapindaceae wordt door RADLKOFER, door wien 
deze plantengroep sinds vele jaren monographisch bewerkt wordt, 
geheel anders opgevat dan door BENTHAM en HooKER. De rang- 
schikking der laatste schrijvers moet volgens hem als hoogst kunst- 
matig beschouwd worden. Daar echter de onderzoekingen van 
he 
!) De hokjes, waarin de splitvrucht zich verdeelt, zijn, als ze niet 
openspringen, nootjes genoemd, ook dan, wanneer de vrucht min of 
meer vleezig is. Soms ontwikkelt zich slechts 4 der hokjes en vindt 
men aan de basis van het nootje de overblijfsels der andere hokjes. 
