XLIV. LEGUMINOSAE, 411 
Boomen of heesters, òf geheel ongewapend, òf met 
stekels, òf met 1 of 2 doorns in elken bladoksel, òf met 
doornvormige steunblaadjes. Bladeren dubbelgevind, met 
1—2- of zelden oo-jukkige blaadjes en weinig- of veel- 
jukkige, meestal stijve blaadjes van den tweeden rang. 
Steunblaadjes klein of ontbrekend; klieren aan den blad- 
steel of aan de jukken klein of onduidelijk, zelden ont- 
brekend. Bloemen klein, aan okselstandige bloemstengels, 
in cilindervormige aren of zelden in kogelvormige hoofdjes. 
Aantal soorten omstreeks 18, in de tropische gewesten der beide 
halfronden verspreid. Eéne soort, P. spicigera L., is in Nederlandsch 
Indië algemeen. 
AN. DICHROSTACHYS DC. 
Bloemen 5-tallig, zittend, deels tweeslachtig, deels on- 
zijdig. Kelk klokvormig, kort getand. Bloembladen onder 
het midden samenhangend, in den knop klepswijze aan- 
eensluitend. Tweeslachtige bloemen: Meeldraden 10, vrij, 
een weinig boven de bloem uitstekend; helmknoppen 
door eene gesteelde klier gekroond; stuifmeelkorrels oo. 
Bierstok nagenoeg zittend, oo -eïig; stijl draadvormig, met 
een afgeknotten, eindelingschen stempel. Onzijdige bloemen : 
Staminodiën 10, lang en draadvormig. Rudimentaire eierstok 
klein. Peul lijnvormig, samengedrukt, gewrongen, leder- - 
achtig, niet openbarstend of met onregelmatig van de naden 
loslatende kleppen, zonder afscheidingen van binnen. Zaden 
omgekeerd eivormig, samengedrukt. 
Heesters, volgens Miquer hooge boomen’, die tusschen 
de bebladerde takken, talrijke korte, uitgespreide bloem- 
takken dragen, welke òf bladerloos zijn en in doorns 
eindigen, òf tot bundels vereenigde bladeren vertoonen 
en door dakpanswijze opeengedrongen steunblaadjes zijn 
bedekt. Bladeren dubbel gevind, meestal met oo -jukkige 
blaadjes, Bloemen in cilindervormige, gesteelde, meestal 
neerhangende en ten getale van 1 of 2 in de bladoksels 
geplaatste aren, waarvan de bovenste bloemen tweeslachtig 
en geel, de onderste onzijdig, witachtig , rose of purper zijn. 
Aantal soorten 7, tusschen de keerkringen van de oude wereld. 
Eéêne hiervan, D. cinerea W. et A., is in Engelsch Indiëalgemeen. 
Daartoe bracht MiqueL ook de Javaansche exemplaren van dit 
geslacht. Volgens BENrHAM behooren echter deze tot D. nutans 
Benth., die ook in Australië en Zuid Afrika voorkomt. 
