XLIV. LEGUMINOSAE, 415 
9%. ACACIA Willd. 
Bloemen 5—4-, zelden 3-tallig, meestal zittend, twee- 
of gemengdslachtig. Kelk klokvormig, gelobd, getand of 
in vrije kelkbladen verdeeld, zelden nagenoeg geheel ont- 
brekend. Bloembladen min of meer vergroeid of zelden 
vrij, zeer zelden ontbrekend. Meeldraden », (meestal 
meer dan 50), boven de bloem uitstekend, vrij of onder 
aan de basis tot eenen korten nap of eene perigynische 
schijf verbonden; helmknoppen klein; stuifmeelkorrels in 
elk hokje tot 2—4 klompjes verbonden. Eierstok zittend 
of gesteeld, 2— oo -eiig; stijl draadvormig, met een kleinen, 
eindelingschen stempel. Peul eivormig, langwerpig of lijn- 
vormig, recht, boogvormig gekromd of op verschillende 
wijzen gedraaid, plat, bol, of rolrond, vliezig, leder- of 
houtachtig, 2-kleppig of niet openspringend, van binnen 
ongedeeld, of met schotten of opgevuld, zelden in leden 
uiteenvallend. Zaden dwars of in de lengte-as der peul, 
meestal eivormig, samengedrukt; zaadstreng draadvormig of 
op verschillende wijzen tot een vleezigen zaadrok verbreed. 
Boomen, heesters of zelden kruiden, ongewapend of 
met stekels of doorns. Bladeren dubbelgevind; blaadjes 
meestal klein, oo-jukkig of tot eene bladvormige blad- 
spil (phyllodium) verminderd; klier aan den bladsteel 
ikwijls aanwezig. Steunblaadjes doornvormig of weinig 
ontwikkeld, zelden vliezig. Bloemen klein, aan gesteelde, 
kogelvormige. hoofdjes of aren, alleen of bij bundels in 
de bladoksels of in pluimen aan de toppen der takken. 
Meeldraden geel of wit, in elke bloem talrijk, soms tot 
400. Schutbladen meestal 2, vergroeid, kort, schubvormig, 
onder het hoofdje of aan de basis of het midden van den 
steel hiervan, onder de bloemen binnen het hoofdje lijn- 
wigvormig of aan den top schildvormig verbreed. 
Omstreeks 432 soorten in de warme gewesten van de geheele 
wereld, doch vooral talrijk in Australië en Afrika. MiqveL geeft 
20 soorten op voor Nederlandsch Indië, waarvan sommige als 
soorten van de geslachten Mimosa L., Albizzia Durazz. en Arthro- 
Sprion Hassk. beschreven zijn. In BENTHAM's Monographie wordt 
dit aantal tot 14 of 15 teruggebracht. 
