604 LXIII AIZOACEAE. 
knoppen langwerpig, zelden lijnvormig, 2-hokkig, met 
van voren in de lengte openbarstende hokjes. Eier- 
stok meestal vrij, 2—oo -hokkig, zelden 1-hokkig; stijlen 
evenveel als hokjes van den eierstok, vrij, of vergroeid 
tot één stijl met gespleten top, meestal priemvormig en van 
binnen met stempelkliertjes bekleed; in elk hokje òf 1 
basilair eitje, òf oo eitjes, die ingeplant zijn op asstandige 
(of volgens Pax ook wandstandige) zaadlijsten, amphi- 
troop (volgens PAx ook anatroop). Vrucht meestal eene 
vliezige of papierachtige doosvrucht, die hokverbrekend 
of rondom met eene dwarsspleet openspringt, zelden eene 
dopvrucht of eene steenvrucht met 1—oo kernen, of eene 
splitvrucht, die in 2—5 kluisjes of blaasvruchtjes uiteen- 
valt, meestal kleiner dan de blijvende kelk en door 
dezen ingesloten. Zaden in elke vrucht 1— , niervormig 
afgerond of kogel- of omgekeerd eivormig; zaadhuid 
vliezig of korstachtig, niet zelden met groeven of holten; 
navel zijdelingsch, zelden aan de voorzijde ; kiem wit gering 
of overvloedig, meelachtig of vleezig; kiem min of meer 
gekromd, het kiemwit omgevend, meestal rolrond en 
ringvormig; zaadlobben smal, plat-bol of half rolrond, 
opliggend ; kiemworteltje rolrond. 
Eénjarige of overblijvende, meestal nederliggende, ver- 
takte kruiden, zelden half heesters, met dikwijls in kran- 
sen geplaatste, aan de knoopen verdikte, niet zelden ge- 
leede takken. Bladeren tegenovergesteld, afwisselend of 
in schijnkransen, enkelvoudig, niet zelden vleezig, gaaf- 
randig of met kraakbeenachtige gezaagde of gedoornde 
randen, Steunblaadjes ontbrekend of stijfvliezig. Bloeiwijze 
bepaald, meestal in bijschermen, bundels of kluwens, 
nooit in trossen. 
Aantal soorten omstreeks 450, in de tropische en subtropische 
gewesten verspreid, in de koudere zeldzaam aangetroffen. pe naam 
Aizoaceae, door EtrcureRr voorgeslagen en door PAX in zijne mono” 
graphië gebruikt, schijnt mij verkieslijker dan Ficoideae, de naa”, 
welken de familie bij Benruam en Hooker draagt. Vooreerst 15 
toch de uitgang aceae, achter den naam van een der geslachten 
geplaatst, typisch voor familienamen. De naam Ficoidaceaë. door 
Ronrpacu in de Flora Brasiliensis aangenomen, is niet van €61 
geslachtsnaam afgeleid en heeft dus evenmin den typischen vorm. 
Vervolgens is de familie geheel of gedeeltelijk bij de meeste schrij- 
vers onder verschillende namen bekend, zoodat geen algemeen 
erkende naam verdrongen wordt. Men vindt ze namelijk als Caryo- 
