638 LXV. ARALIACEAE. 
Papuana Seem, door ons bij het geslacht Gastonia besproken en 3. Pol. 
nodosa Seem. De laatste soort, waarnaar MriQver zijn geslacht 
Eupteron vormde, (Eu. nodosum Mig), schijnt mij de eenige soort 
van Nederlandsch Indië, die in het geslacht past. Echter onder- 
scheidt zij zich van de andere door de zittende bloemen, den 
steeds 5-talligen eierstok en de in eene holte van de schijf geplaat- 
ste stijlen. 
10. HEPTAPLEURUM Gaertn. 
Kelkrand weinig vooruitspringend of klein getand. 
Bloembladen 5—oo, in den knop klepswijze aaneenslui- 
tend. Meeldraden evenveel als bloembladen ; helmknop- 
pen ei- of kogelvormig. Schijf bol- of kegelvormig, soms 
in een zuilvormigen, geribden of gladden stijl verlengd 
of in het midden eenigszins uitgehold. Bierstok met 
evenveel hokjes als bloembladen; stempels vrij of tot 
eene stempelschijf verbonden, òf zittend op den top van 
de kegelvormige schijf of om den rand van de holte in 
deze, òf op of om den al of niet verbreeden top van de 
geribde of gladde zuil. Vrucht nagenoeg kogelvormig, 
door uitdroging dikwijls kantig of geribd, meestal met 
den top boven den kelk uitstekende, met eene vleezige 
buitenlaag van den vruchtwand en zijdelings samenge- 
drukte, papier- of korstachtige of vrij harde kernen. Zaad 
zijdelings samengedrukt, met een gelijkmatig kiemwit. 
Hooge heesters of boomen, niet of viltachtig behaard. 
Bladeren afwisselend, meestal handvormig samengesteld, 
zelden 1-bladig gevind of dubbel samengesteld, met gaaf- 
randige of zelden nauw getande blaadjes. Steunblaadjes 
meestal binnen den bladsteel vergroeid en vrij sterk ont- 
wikkeld. Bloemen, meestal gesteeld, doch niet met den 
bloemsteel geleed, zelden zittend, in schermen, zelden 
in hoofdjes of trossen, welke tot groote of korte plui- 
men vereenigd zijn, zelden alleenstaand. Schutbladen 
aan den voet der schermstralen vliezig en spoedig afval- 
ni, ers den voet der bloemstelen zeer klein of ont- 
rekend. 
Aantal der soorten volgens BENTHAM en Hooker 60, in tropisch 
Azië en Afrika, in Australië en de eilanden van de Stille Zuidzee. 
Waarschijnlijk zal dit aantal thans veel grooter zijn, daar, sinds 
de opgave van BENTHAM en HookER verscheidene nieuwe soorten 
ontdekt zijn. Eene groote hoeveelheid, misschien wel de meerder- 
heid wordt in Nederlandsch Indië gevonden. In MrquerL's werken 
droeg het grootste gedeelte van het geslacht den naam van Para- 
