KING EDWARD VI. 'S LETTER ad. 



*553- 

 quod indidit Deus Opt. Max. hominibus prae cunctis 

 aliis viventibus, cor & desiderium tale, ut appetat quisque 

 cum aliis societatem inire, amare, & vicissim amari, bene- 

 ficiis afficere, & mutua accipere beneficia studeat, ideo 

 cuique pro facultate sua hoc desiderium in omnibus 

 quidem hominibus beneficiis fovere & conservare con- 

 venit, in illis autem maxime, qui hoc desiderio adducti, a 

 remotis etiam regionibus ad eos veniunt. Quo enim 

 longius iter ejus rei gratia ingressi sunt, eo ardentius in 

 eis hoc desiderium fuisse declararunt. Insuper etiam ad 

 hoc, nos patrum majorumque nostrorum exempla invitant, 

 qui semper humanissime susceperunt & benignissime trac- 

 taverunt illos, qui turn a locis propinquis, turn a remotis, 

 eos amice adibant, eorum se protectioni commendantes. 

 Quod si omnibus id praestare aequum est, certe mercatori- 

 bus imprimis praestari debet, qui per universum orbem 

 discurrunt, mare circumlustrantes & aridam, ut res bonas 

 & utiles, qua. 3 Dei beneficio in regione eorum inveniuntur, 

 ad remotissimas regiones & regna adferant, atque inde 

 vicissim referant, quod sua? regioni utile ibi repeterint : 

 ut & populi ad quos eunt, non destituantur commodis 

 quae non profert illis terra eorum, & ipsi sint participes 

 rerum quibus illi abundant. Nam Deus cceli & terrae, 

 humano generi maxime consulens, noluit ut omnia in 

 quavis regione invenirentur, quo regio ope alterius regi- 

 onis indigeret, & gens ab alia gente commodum aliquod 

 expectaret, ac ita stabiliretur amicitia inter omnes, singuli- 

 que omnibus benefacere quaererent. Hoc itaque ineundae 

 ac stabiliendae amicitiae desiderio moti viri quidam regni 

 nostri, iter in remotas maritimas regiones instituerunt, ut 

 inter nostros & illos populos, viam mercibus inferendis & 

 efferendis aperirent, nosque rogaverunt ut id illis conce- 

 deremus. Qui petitioni illorum annuentes, concessimus 

 viro honorabili & forti, Hugoni Wilibeo, & aliis qui cum 

 eo sunt servis nostris fidis & charis, ut pro sua voluntate, 

 in regiones eis prius incognitas eant, quassituri ea quibus 

 nos caremus, & adducant illis ex nostris terris id quo illi 

 carent. Atque ita illis & nobis commodum inde accedat, 



207 



