4 VOORREDE. 



De scliels van de ontwikkeling der liefdadigheid, gedurende de chrisle- 

 lijke eeuwcn, in één der versiagen gegeven, is voor den schrijver niet 

 onvruclilbaar gebleven. 



Eindelijk heeft hij, naar aanleiding van andere opmerkingen, zijne 

 aandaclU gevesligd 0|) verschillige sliclilingen der VII'' en VIII" eeuvv. 



Het zal overbodig schijnen van eene ernslige sUidie le verzekeren dal de 

 aanhalingen uil de oorkondeii en schrijvers zelven zijn gepiit, tenzij zulks 

 uitdrukhcUjk , in eene nool, worde aangednid. 



De bronnen waren voornamelijk : 



4. De Slaalsarcbieven. 



2. De Conciliën-aclen, de verzamelingen van Baluzius, Mnralori, Miraeus, 

 Perlz, Wanlers, Piol, Gilliodls-van Severen, en honderd anderen. 



3. Vêle licntallen van groole en kleine nionograpjiiën, van sleden, gasl- 

 huizen, enz. 



De aan 't werk loegevoegde ongedrukle slukken had de schrijver mel 

 een zeker aanlal van hoogsl beiangrijke documenten kunnen vermeerderen , 

 waren zij hem, loi afschrifl, niet le kial toegekomen. 



Hij hoopl eenmaal gelegcnheid le vinden dezen der koninkhjke Académie 

 aan le bieden, wani, gelijk de hecr De Decker le rechl aanmerkt : 



« L'organisation de la bienfaisance dans le passé est nn des éléments les 

 plus inconleslables de notre gloire nationale. » 



Januari, 1882. 



