20 DE GESTICHTEN VAN LIEFDADIGHEID IN BELGIE 



voor armen en zieken, door diakonessen werden ondersleund : meest 

 bejaarde woduwen, welke de armen in hunne woning moeslen opzoeken. 



De aanslelling dezer zeven mannen, of diakens, moet als de eerste 

 inricliting van hcl armenwezen of der chrislelijke caritas worden be- 

 schouwd. 



Ilel was bijzondcr naar de leer van den aposlel Paulus dal zich de zorg 

 voor de hulpbehoevenden nu verder uilbreidde en organiseerde. 



Voorecrst predikle de aposlel de gehjkheid van allen die bel cbristendom 

 aannamen '. Hij prees de barmbertigbeid ook jegens hulpelooze vijanden 

 aan, en vermaande tôt gastvrijheid. Hij beval den vermogenden mild le zijn 

 jegens de armen, en zelven de armoede niet le vreezen. Ook de min- 

 vermogenden moeslen van bunne middelen iels aan de armen afstaan. Doch 

 aile gaven moeslen vrijwillig wezen, en van de andere zijde mocblen de 

 armen de ondersleuning der gegoeden niet vorderen als een recbt'. 



Panlus predikle dus de algemeenbcid der liefdegaven, en de verdeeling 

 van den rijkdom, maarlevens de vrijbeid dier verdeeling. 



Vôôr bel einde der 1" eeuw onderging bel armenwezen reeds eene 

 wijziging, door dat de Hoofden der gemeenlen [èmmoml, upeaj^ùrepoi) de midden- 

 punlen werden van bet bestuur, wal zieb aldus meer cenlraliseerde. De 

 armenkas was bun loeverlrouwd ; zij zelven vervulden veelal bel ambt van 

 den diaken'. De diakens werden veranlwoordelijk gesleld voor bel inzamelen 

 der liefdegaven j zij moeslen persoonlijkde buisarnien opzoeken, den stand, 

 den ouderdoni en bel geslacbt in een register opleekenen, en aan den 

 bisschop rekenscbap daarvan afleggen ■*. Werd de bisschop verjaagd dan 

 werd bet armbesluur over de diakenen verdeeld en in 't gebeim voort- 

 gezet ^, gelijk bij voorbeeld tijdens de vervolging van Dioclelianus bet geval 

 was. 



Elk diaken bestierde eene wijk der slad. Deze inricbting kan dus als de 



' Ad. Rom., XII, ;j. — I. Ad. Cor., 12, r,. 



'^ II. Ad. Cor., 8, 8. 



5 Dôlliiiger, ChriMenlhum und Kirche, ôOI. — Ratzinger, t. a. p., 33. 



* Cypr., hfst. 58. — Ratzinger, 42. 



^ Cypr.jEp. 5. 



