VAN KAREL DEIV GROOTE TOT AAIN DE XVI« EEUW. M 



dochter van Chilperik I in eene tent moest overnachten, toen zij naar Spanje 

 reisde, om Hermenegild, den koning der Westgolhen, te huwen. 



Maar loch zijn, gelijk wij nader zullen zien, de xenodochicn of vreemde- 

 lingen-huizen, in België en 't noorden van Frankrijk, aan aile andere liefde- 

 gesliclilen voora Igegaan. Zij werden door de geschenken der koningen 

 rijkelijk onderslonnd , en dezen vereerden de xenodochiën dikwerf met hun 

 bezoek, wanneer zij met hunne hovelingen in den oorlog Irokken, of op de 

 jacht waren. 



Doch in plaats dat liieruit eene grootere welvaart dier hnizen ontstond, in 

 plaats dat de edele bewoners aldaar duidelijke sporen van hun verbh"jf, door 

 groote gilïen en andere weldaden, achlcr Helen, geschiedde het omgekeerde. 

 De hovehngen maakien zidk een ruim gebriiik van hun privilégie, dat zij 

 soms weken lang in 't hospilaal hun inlrek bleven houden; als ware 't een 

 jachthuis in 't woud, waar de vroolijke jagerenschaar zich elken avond ver- 

 zamelde, om de vruchlen van hunne behendigheid bij zang en dronk le ver- 

 teeren. 



Toen Karel de Groote aan de regeering kwam, werd er een verbod 

 uilgevaardigd tegen deze lastige gasten, die op koslen der hospilalen luslig 

 zochten te leven. Hij beval dat zij slechls eene nacht of Iwee in een en bel 

 zelfde xenodochium mochlen verblijven. In latere eeuwen (waarover nader) 

 werden dergelijke beveischriften herhaaidelijk vernieuwd 



Wal nu den aard dier xenodochiën belrefl, nioelen wij een onderscheid 

 maken lusschen dezulken welke aan de woning eens bisschops paaiden, en 

 dikwijis daarvan een deel uimaaklen, en huizen welke langs den weggebouwd, 

 voor allerlei soort van pelgrims, en gclijk hier geloond is, ook voor gasten 

 van hoogeren sland, en voor zulke reizigers dienden wier doel geenszins de 

 bedevaart was. Laalstgenoemde hospilalen worden natuurlijk door Karel 

 bedoeld. 



Verder kan in 'l geheel niet betwijfeld worden, dat ook dikwerf zieken in 

 deze huizen, maar bijzonder in bel bisschoppelijk hospilaal, werden opgeno- 

 men, zoolang er in 'tWeslen weinig of geene eigenlijke ziekenhuizen, of noso- 

 comiën bestonden. Daaruil laat zich dan ook lichter bel gebod verkiaren, 



