38 DE GESTICHTEN VAN LIEIDADIGHEID IN BELGIË 



Ilierbij sprekon wij nog niel eens van de giftoii aan armen en gebrckke- 

 lijkcn, aan de klooslerpoort iiilgereiki. Dit was een algemcen gebruik, en 

 meesta! was zelfs, lot hesliering en verdeeling dier gaven, een bijzondere 

 klooslerling aangesteld. 



De uildeelingen waren soms zoo iienigvuldig, dat vêle armen zicb in 

 klcine woningen rondoni bel kloosler nederzellen, waar zij in de nabijbeid 

 bleven van de bron linnner belrekkelijke welvaart. 



Wij bezillen ook eenige zeldzame bericblen over den inneriijken loesland 

 en regeling dezer liospilalen, in bel begin der IX'= eeuw, waarop wij bier- 

 onder lenigkomen. 



Wal de bronnen Avaren uil welke in 'l algemeen de niiddelen vioeiden, 

 oin (le bescbreven liefdewerken te kunnen uiloefenen, zal ons uil eene vol- 

 gende paragraaf blijken. 



§ 2. Wij bebben hierboven gezien waariiit in de eersle cbrislelijke 

 eeiiwen de inkomslen der armen voorikwamen. 



Vooreersl was er geen onderscbeid liisscben kerkgoed en armengoed; de 

 geeslelijkbeid werd lot de armen gerekend, en omgekeerd waren de 

 armen bare erfgenaam. De geeslelijken werden in den kerkelijken canon 

 (daarvan de tilel canoiiicus) nevens andere bulpbeboevenden opgescbreven. 

 Zij moeslen voorldurend Iracbten door bunne vlijt de inkomslen van armen 

 en kerk te doen toenemen. 



De bisscbop verkreeg, als boofd, eene zekere vrijbeid in de verdeeling 

 der inkomslen. Hoe groot zijn eigen deel mocbt zijn was in de eerstc 

 eeiiwen niel duidelijk bepaaid. Daarin lag de kern van een misbruik, 

 waardoor langzamerband bel gedacbl, dat aile kerkgoed armengoed was 

 verduislerd, en eindelijk bijna vergeten werd. 



Op bel beroemde concilie van Antiocbië ', des jaars 341, werd opnieuw 

 vastgesteld, dal de bisscbop bel kerkgoed tcn diensie der armen moesl 

 beslieren. Hel was bem loegelalen daarvan, indien bij zulks noodig 



' llcfclc, Conc. (jesih. (iiitg. Wilz), 1, 2, bl. 002. caii 23 [ô' Bock, § 5G]. 



