VAN KAREL DEfN GROOTE TOT AAN DE XVI« EEUVV. 53 



gedurige oorlogen moest bewijzen , bedong hij zich de erfelijklieid , of 

 bemachligde die met geweld. Daarbij verarmde het landvolk, bel bleef bul- 

 peloos, en verviel meer en meer tôt den slavenstand. 



Ilel handwerk in de sleden nam toe, doch bierdoor breidde zich de 

 stand der vrijen niet in dezeifde mate uil, als hij van den anderen kant 

 onderging. 



Wal hielpen daartegen enkeie voorschriften der karoHngische koningen M 

 Er was eene hervorming van 't hoofd en do leden noodzakelijk; wanl de 

 adel versh'ngerde 't kerkgoed, en op den bisschoppeiijken stoel zaten dikwijis 

 leeken of kinderen 2. 



Doch toen de nood het hoogste steeg, was 00k de bulp 't naaste bij. 



Eene krachlige poging lot hersielling van 't kerkelijk rccht, de bokamping 

 van iuiiieid en onluchl, de hoofd bronnen der verwaarlozing van de arnien 

 en gaslhuizen, ging uil van de abdij Ciuny, bij Maçon, en van haren eerslen 

 abl, H. Odo. 



Wij moeten ons hier eene kleine uilweiding veroorioven, om bel vervoig 

 van ons veriiaal bêler te kunnen verslaan. 



De abdij van Ciuny, van de orde des H. Benodiclus, was, door Willem 

 van Golhie of Aquilanië en H. Berno, met het doel geslicht geworden, om 

 de volgende beginselen te handhaven. 



Ten eerste zou men streven naar eene meer algemeene vervulling der 

 kloostergeloften. Ten tweede zou men de rechte veriiouding tusschen kerk 

 en staal, die door de heerschzucht van de eene, zwakheid van de andere 

 zijde, aan 't wankelen was geraakt, weder trachlen te herstellen. Ten derde 

 zou men oplreden, daar waar de willekeur der vorsten het kerkelijk recht 

 openlijk miskende. 



De hervorming der klooslers, uil dit middenpunl begonnen, drong weldra 

 in Italie, daarna in 't noorden van Krankrijk en vervolgens in België, en lot 



< Bal., 11,29, n" VII; 411, n" X. 



- Iliigo van Vermandois was vijf jarcn oiul toen hij den aartsbisschops-stoel van Reims 

 beklom, in 't jaar 925. 



