54 DE GESTICHÏEN VAN LIEFDADIGHEID m BELGIË 



aan de Rijnmonden door. Dat zij op krachtigen tegenstand sliet, ligl in de 

 meiischelijkc naliiui-, spreekt van zelf. Het is hier de plaats niet oni te 

 heschrijven, hoe bij voorbeeld Poppo, abl van Stablo, vergiftigd werd, 

 onidat bij in zijne abdij de slrengbeid van Cliiny Avilde doorzetlen; hoe abt 

 Diederik van S. Iluberl, alleen gesteund door bel veihaal van een mira- 

 kel, de regelen van Berno en Odo in zijne abdij kon doen aannemen; hoe 

 vêle vorsten daarlegen proteslcerden , en hoe eene macbtspreiik van paus 

 Alexander II noodig was, oni eenige bisscboppen le dwingen de hervorming 

 door le zellen : dit ailes blijft voor eene andere gelegenheid bewaard. 



De vrijwillige armoede, die den klooslerlingen opnieuw werd inge- 

 scherpt, kwam natnurlijk den noodiijdenden ten goede; de ondersteuning 

 der beboefligen was buiiendien een der voorsebriften van abt Odo. Hij 

 beval zelfs dal de arnien met mildheid moesten bebandeld worden. De 

 monniken moesten de steun der blinden, het voedsel der hongerigen, 

 de hoop der ellendigen, de troost der kwijnenden zijn. Odo toonde zelf 

 door zijn voorbeeld, hoe de vreemdelingen in zijne abdij voorkomend 

 moesten geherbergd worden K Zelfs heilige vaten en andere kostbaarbeden 

 (eene kroon, door Hendrik II geschonken) werden aan stukken verkochl, 

 toen het klooster in de behoefie der arnien en gebrokkelijken niet kon voor- 

 zien. 



In België zelf was het vooral II, Gerhard, eersieabi van Brogne {-f 959), 

 die aan de hervorming der kloosters de hand legde -. Daardoor werden voort- 

 aan de armen bêler bedeeld. 



Doch de aloude verdeeling van het kerkgoed verdween ; zelfs het 

 vierde der tienden, wat volgens karolingisch voorschrifl van de kleinere 

 kerken aan de armen moesl komen, was vergeten. De adel , die zich daar- 

 van bad meesler gemaaki, sloorde zich aan geene vermaningen. Evenmin 

 hekommerden zich daarom de kloosters welke zich die hadden loe- 

 geëigend. 't Was als of de kerken zelven het recht op de lienden ver- 

 loren hadden. 



' Boll , Acta SS., Vita S. Odotiis, 1' Jnn,, I, bl. (J7, vlgg. 



2 T. z. p., Vila S. Gerhurdi, 5= Ocl , 11, bl. 220, vlgg. — Mon., IV. bl. 497, n» 10 



