VAN KAREL DEN GROOTE TOT AAN DE XVh EEUW. 61 



.Men begon langzamerhand « ostel n (hôtellerie) en « ospital » of « hospilal » 

 van elkaar le onderscheidcn *; « xenodochium » en « nosocomium » werden 

 soms verwisseld, de uildrukkiniien « domus hospilalis » en « eleemosyna » 

 vaak voor eene en dezelfde inrichting gebezigd. Men dnidde hoofdzakelijk 

 daarmede aan dat in deze geslichlen geene lazarussen, of bejaarde mannen 

 en vroiiwen wcrden opgcnomen -. 



Om verder de geslichlen, waar behalve de vreemdelingen ook gcbrekke- 

 lijken, enz., werden opgenomen, van de lazavijen le ondersclieiden, noemile 

 men die ook « hospilale pro inlirniis » « hospitale infirmorum » « hospilale 

 pauperuni"^ ». 



Docli de eigenh'jke definilie van 'l woord « hospilaal » bleef « domus 

 ubi peregrini vel miseri recipiunlur in hospitium. » 



Eindelijk zij hier nog opgemerkl dal de hoogduilschc uiidrukkingen 

 « Gaslhof, Gasthaus » nog heden xenodochium, « vreemdelingenhnis, » 

 « logement, bôlel » bcleekenen; « Hospilal » of « Spilal » daarentegen 

 voor « ziekenhuis >> wordl gebezigd, evenals « Lazarelh. » 



In vroegere eeuwen zeide men in Vlaanderen zoowel « spelael, » als 

 « gasthuis » en « godsluiis » alsmede « logement » voor « armen-herberg, » 

 of een huis, huisje of verzameling van woningen , waarin reizigers eene of 

 meerdere nachlen werden opgenomen. 



' Rijksai'chief, Chambre des Comptes, 46(;27, T' 89, Atli. 



■-* Men vcrgelijkc nog Ersdi u. Griibcr, Emyclo^H-die, XI, 98, Ictt. II. 



' Verg. Binlerini u. Mooien, D/c Erzdlôcese Coin, IV, 18, 45, 170, vlg. 22:2, cnz. 



