VAN KAREL DEN GROOTE TOT A AN DE XVI* EEUW. IH 



personen, geesiclijken of leekon, opgficiragen worden, die, na verloop van 

 een jaar, zoiulen îifgozet kunneii worden. 



Vorder geeft de bisschop nog eeiiige voorschrifien omirent het opnemeii 

 van armen of zieken. 



Alloen ziilke armen mochlen toegang hebben, wien het gebruik der 

 ledemalen groolondeels was onlzogd. 



Ook zwangere vroiiwen en somlijds ook vondelingen konde men 

 opnemen, doch hierbij moesl met voorzichligheid gehandeld worden, opdal 

 men geene onwelligegeboorlen bevorderdc, wanneer elke moeder de vrijheid 

 had haar kind aan 't hospilaal af le geven. 



Hij bunne inirede moelen de zieken de FIH. Sacramenlen onlvangen. 

 Driemaal 's weeks zullcn zij vieescb le eien krijgen en alleen zulk vieescb 

 als zij goed kunnen verdragen. Zijn zij arm, en kunnen zij geene vergoeding 

 aan 'l bospitaal belalen, zoo nioel de « meesler » tussehen beiden Ireden. 

 Komt een zieke le sierven zonder testament, dan is het bospitaal zijn alge- 

 meene erfgenaam. Deze bepalingen werden negen jaren later door bisschop 

 Godfried opnieuw goedgekeurd '. Eenen volledigen kloosterregei kregen de 

 zusters eerst omirent 1500, nadat de broeders bel hospilaal hadden verlaten. 



Wij zien uit dit règlement, dat, ofscboon het gaslhnis gedeeilelijk door 

 burgers was gesliehl en onder wereldiijk loezicht slond, de geestelijke 

 macht er als welgever gold. 



Een ander voorbeeld uit Urabant zal ons leeren dat de invioed der gees- 

 telijke macht van 't eene bospitaal lot bel andere zeer verschillig was, en 

 dat menigmaal de burgerlijke invioed overwoog, zonder dat hieruit eene 

 vijandelijke spanning tussehen de gezagvoerders volgde. 



Wij halen bel bovengenoemd hospilaal van S. Pieler, te Leuven , aan , 

 alwaar, in de XIII^ eeuw, de magisiraat over de toelaling van het diensl- 

 doend personeel, en de aanslelling des meeslers of directeurs besliste. 



Het was voor de geeslelijke zaken afhankelijk van 't kapiilel van S.-Pie- 

 terskerk, hetwelk er een kerkhof aan loeslond. Hlaar 'l wereldiijk bestuur 

 nam hertog Jan I zelf in banden, blijkens een diploom van 't jaar 1282, 



• Mir. IV, 218. 



