VAN KAREL DEN GROOTE TOT AAN DE XVI» EEUW. iU 



Ackersiecken), somtijds op païen eenigszins boven den vlakkcn grond, 

 minder of meer van elkander verwijderd, werden gebouwd, en dat men 

 eene rij van zulke huisjes officinu nocmde. Uit derirelijken bouw van nede- 

 rige houten woningskens bestond, bijvoorbeeld, bet aloude S.-ï.azarus-hospi- 

 taal te Parijs, nog in 1147. 



Lodewijk Vil schaamde zich echter niel in een dier huisjes le over- 

 naehlen, toen hij van S.-Dionysius (S. -Denis) den legerslandaard {oriflamme) 

 was gaan halen, waarmede hij len kruistocht zoii opirekken. Tegen de 

 XIII*' eenw veranderde die eenvoiidige, primitive toesland. 



Ofschoon er landslreken waren, aiwaar om dien tijd de Inzarusziekte 

 ophieid ', nam zij in andere geweslen des le meer toe. Zij breidde zich uit 

 met de algemeene vermeerdering van de welvaart, den overvioed. Met den 

 bouw der kerken en klooslers vermeerderde ook die der lazarijen en der 

 herbergen of gasthuizen in 't algemeen. Die uilbreiding geschiedde tijdens 

 de eersie groote lochten naar Paleslina, doch niel ten gevolge daarvan, 

 of althans siechis voor een deei; wanl de ziekie nam in de XIII" eeuw haren 

 loop van westelijk naar oostelijk Europa-. 



De overbevolking was eene der iioofdoorzaken zoowel van de melaalsch- 

 heid als van de pest en andere dergelijke ziekien ^. De lochten naar 

 't Ooslen, bet gelai inwoners der sieden verminderende, waren daarom 

 veeleer een niiddel tegen de kwaal, dan eene aanleiding daartoe. 



De leprozenhuizen kregen van de Xll" op de XIII« eeuw algemeen eene 

 geregelde organisatieen een bepaaid besluur. Er ontsiond zelfs een ridderorde 

 van den H. f.azarus le Jérusalem, welke de verzorging der leprozen bijzonder 

 loi plicht had. Ja, lot in H jaar 1253 was de groolmeesler der orde zelf 

 een lazarus, die daarom niel afzichtelijk was, wanl in vêle gevallen 

 toonde zich de ziekie niel door puisien of zweren op 't golaat •*. 



De orde was zoo hooggeacht, dat Clemens IV (1265-1268), door een 



' Virchow, Archiv, XVIII, bl. 293. 



^ T. z. pi., bl. :273. — Hirsch, Handbuch der liistorisch-geographischen Pathologie, \). f, 

 bl. 307, der eersie uitgave. 



' Verj;. Rob. Hoeniger, Der schwarze Tocl, Berlijn, 1882, bl. 65, vlgg. 

 * Virchow, Les tumeurs, 11,507. 



