VAIN KAREL DEN GROOTE TOT AAN DE XVh EEUVV. 185 



in laatsigenoemde slad de kinderen zelfs in 'l daartoe behoorend Iiuis wer- 

 den opgenomen. 



Doch, al verdionen dergelijke voorbeelden ook ai onze erkenlelijkheid, 

 de onparlijdiglioid gebiedl ons te vermelden, dal zich ook klooslers ver- 

 loonen, waar men zeer weinig bereid was vondelingen te verplegen. In de 

 XIII" eeuw was mon liet niet eens, waar, op wiens koslen, verlaten 

 kinderen niocslen worden opgevoed. Wij vinden daarvan een bewijs in 

 eene leciileriijke uiispraak van die dagen, loen een zeker klooster ( « La 

 Ramée » ) gewoigerd had eenen vondeiing op te nemen '. 



De gastvrijheid der klooslers had, gelijk wij welen, in 't algemeen, 

 gedurende den loop der eonwen eer af- dan loegenomei). In de X* eeuw 

 door de Ckiniacensers, in de XII" eenw door de Cislerciënsers weder aan- 

 gewakkerd, slond later de verflauwing der lucht weder menigmaal aan den 

 voortgang der barmherligheid in den weg. 



Sommige klooslers maakien eene loffelijke uiizondering. Met een voor- 

 beeld daarvan willen wij dit hoofdstuk sinilen. 



De portier van bel beroemde klooster Windesheim, bewoond door de 

 « broeders van 't gemeene leven, » van wier verdiensie omtrent het onder- 

 wijs der jeugd bierboven reeds is gesproken, wees op zekcren avond Iwee 

 leerlingen, uit een ander broederbuis, af, dewiji zij le laat aan de poort 

 om gasivrijbeid hadden verzocbt. Zij overnacbtten daarop in eenen booi- 

 berg, maar de reclor van Windesheim werd wegens deze hardheid ter 

 verantwoording geroepen. De monniken moeslen de belofte van liefda- 

 digheid op plechtige wijze hernieuwen ^. 



De volgende bladzijden zuiien ons nog gelegenbeid geven op de gastvrij- 

 heid der klooslers in België zcivc nader leriig le komen. Wij znllen daarin 

 tegelijk het bewijs vinden (voor zoover dit den lezer uil de laalsle para- 

 grapliei) nog niel mochi hebben gebleken), dal de XV* eenw als een 

 tijdperk van zoogenaamde secularisalie der liefdadigheidsgeslichlen kan 



• Schayes, Analecles archéoL, enz. Aiitwerp., 1857, bl. 229, n" XXVIll. « Sentence à l'égard 



des nouveau-nés exposés aux portes, ctc des monastères. 



' Zie Moll, Kerkgesclikdenis, II, 4, 244, 45. 



Tome XLV. 24 



