i88 DE GESTICHTEN VAN LIEFDADIGHEID IN BELGIE 



famille bel a ngen van allerlei aard eene of andere slichting dringend 

 voor. Dan is zij dikwerf het min of meer afgedwongen teeken der verzoer- 

 ning lusschen verwanlen, welke lange jaren mel elkander in strijd of onmin 

 leefden. Eenen anderen kef^r is de slichling H gevolg eener leslamentaire 

 beschikking, mel minder of meer bewustzijn opgesleld, of door vrienden 

 afgedwongen. 



Korlom, van hoeveel vroomheid en oolmoedigheid de meeste stichlings- 

 oorkondon ook scbijnen te getuigen, wal nood en gewoonle deden, moel 

 niet als deiigd aangerekend worden! De edeimoedigheid van onze bevol- 

 king in de Xll», XIII% XIV® en XV® eeuw moge daarom loch even groot of 

 nog grooler zijn geweest dan die van de eeuw waarin wij leven. 



Laat ons nu zien welke de vruchten waren dier edeimoedigheid, en op 

 welke wijze zij aan de noodiijdenden werden toegediend. 



Evenals de meeste groole giften aan kerken en kloosters, bestonden de 

 voornaamsie geschenken, die de gasthuizen of andere dergelijke liefdadig- 

 heidsgeslichlen ontvingen, uil zekere stukken gronds, waarvan zij de 

 opbrengst ontvingen, of uit woningen die onmiddelijk tôt armenverblijf 

 kondeii worden ingerichi. Doch meeslal waren deze geschenken aan een 

 lai van voorwaarden gebonden, waarover eene lange verhandeling zou 

 kunnen geschreven worden. 



't Geschiedde zelden (gelijk het trouwens in de wereidgeschiedenis altijd 

 is geweest) dal een of ander grondeigenaar of huisbeziller, H zij edelman 

 of burger, zijn eif of huis eenvoudig als eigendom overdroeg, om den 

 nieuwen eigenaar daarover naar willekeur le laten beschikken. 't Gebeurde 

 evenwel ook dal de groolmoedige schenker alleen op geestelijke voor- 

 deelen voor zich bedacht was. 



Voorbeelden zullen ons de zaak duidelijker maken. 



Boudewijn IX « van Conslantinopel » trekl ten kruistocht. Als met bel 

 voorgevoel dat hij daar 't leven zou laten, regell bij vôôr zijne alreize een 

 aanlal zaken lot 'l beslendig geluk zijns volks. Door liefdadigheid zocbl hij 

 aan de ellende le gemoet te komen, door groole giflen zijn aandenken in 

 eere te doen houden. 



Dat geschiedde, gelijk wij weten, op de grens van de XIl® en de Xlll^eeuw. 



