190 DE GESTICHTEN VAN LIEFDADIGHEID IN BELGIE. 



inricliting en hct bestuur van een gasthuis, leverl ons de geschiedenis van 

 bel hospilaal Weiiemaor of S.-Laurentins le Genl. Voorzeker, deze feiten zijn 

 reeds besehreven; evenwel meent de sclirijvcr dezer geschiedbladen, daarop 

 nog eenig nieuw licbl le kunnen werpen. 



Willem Wenemaer, een aanzienlijk burger van Gent, en zijne vrouw 

 Margarelba Serbrunen bescbikien bij leslameni, in 1323, over hun huis, 

 genaanid « bel Paradijs, » 1er berberging van arme mannen en vrouwen. 

 Dit bin\s, belwelk eene ruimle bad voor mcer dan veertig slaapsteden, was 

 gebouwd door den kanunnik Foulques (Fulco) Masch. Hij bad daartoe den 

 grond aan Margarelba van Vlaanderen afgekocbl. Doeb wal zou een enkel 

 man beginneii mel zulk eene groole, koslelijke woning? 



Na eenigen tijd slond bij die af aan den Genlscben magislraal; zonder 

 Iwijfel om vrijdom van belasiing (zooals zeer gebruikelijk was), of dergeUjke 

 voordeelen gedurende zijn leven le genielen. Hij onterfde aldus zijne 

 iiaasll)eslaanden. Doeb zijne neven lieten zieb deze onlerving niel wel- 

 gevallen. Zij wislen bel buis weder meester le worden en verkocblen bel 

 in 1318 aan Willem Wenemaer. 



Nadal deze nu een jaar of vijf daarin gewoond bad, verscheen bij op 

 zijne beurt, mel zijne buisvrouw, o|) zekeren dag des jaars 1323, voor de 

 sobepenen der keure. De echlelingen verkiaarden « mel banden, mel 

 monde ende mel werpingbe », dal zij bunne bezilling wilden overdragen 

 aan Jeban Sbrunen en dame Lisbelb, de ouders van Margarelba, als ook 

 aan Jeban en Boudewijn Wenemaer, Willems broeders. 



Docb geheel belangloos was ook deze overdracbt niel. Vooreersl zou- 

 den zij bel huis loi aan beider dood blijven bewonen '. Doch dit is slechls 

 eene kleinigheid. 



DewijI Willem een vriend van graaf Lodewijk van Nevers, en een man 

 van aanzien was, slond de graaf hem « (pie nous lenons pour no ami el 

 pour prudome », voor zijne edelmoedigheid, onniiddelijk vrijdom van I)ela8- 

 ling loe ; daar Willem bel huis wildcî i nrich len om « recevoir el herbergher 

 pouvres gens. » Dil gescbiedde den 5" Augusli 4323. 



' Dicricx, Mém., Il, 559. 



