VAN KAREL DEN GROOTE TOT A AN DE XVI« EEUW. 193 



heid van Gent, aan Margaretha's verlangen gehoor gevende, haar in hare 

 belrekking te doen vervangen door hare nicht, als zij, Margaretha geheeten, 

 de dochter van Jacobus, broeder van Willem Weneniaer, de oudste der 

 hospilaalzusters. Blijkbaar gevoelde zij hare krachten verminderen, want 

 zij overleefde dezen maalregel niet lang; zij slierf den 1" Septeraber 1352. 



Eene algemeene ontevredenheid, zoowel van Margaretha's verwanten, als 

 van de schepenen, was intusschen het gevolg der herhaaide overlreding 

 van vroegere bepalingen. De magistraat maakte nu onniiddelijk van Marga- 

 retha's overlijden gebruik, ora zijne oude rechten op 't hospitaal te doen 

 gelden. De zusters en vrienden der gestorvene begonnen van luinne zijde 

 een procès tegen de voogden Goelhals en Sloeve en de hospilaalzusters. 

 Tegen dezen namen nu Lieven Wenemaer, Jan Diericx en de deken 

 der lakenwevers met vêle anderen parlij. Het kapiltel, zoowel als de 

 schepenen, mengde zich niet openlijk in dezen strijd. 



Men verweet Margaretha vooral dat zij eigenmachlig twee voogden uit 

 hare verwanten had benoemd, want in 1323 was de opvolging en keuze 

 anders geregeld. Ook, zeide men, had zij het kapittel niet mogen inroepen, 

 om hare nicht lot opvoigster aan te slellen, want dit slreed evenzeer met den 

 geest der overeenkomst. Nadat deze strijd een tijdiang had geduurd, werd 

 hij aldus beslist, dat de voogden in hun ambt zouden blijven, en men eerst 

 na hunnen dood op de oude bepalingen zou terugkomen. 



Maar de jonge Margaretha, « gehoort taie ende wedertale, » werd afge- 

 zet; vervolgens door Goelhals en Sloeve herkozen. Daarop moesl zij eenen 

 eed van getrouwheid alleggen in de handen van den magistraat. 



Aile deze omslandigheden hadden ondertusschen de rechien van 't hos- 

 pitaal meer verduisterd dan opgehelderd, Het leed voortaan onder den twist 

 over den voorrang van sommige familieleden, enz. Herhaaidelijk kwamen 

 onrechtvaardige benoemingen voor; tweedracht heerschte onder de zusters; 

 vêle ziekenkamers werden door gezonde personen bezet, welke levenslang 

 als prebendiers in het hospitaal wilden blijven K In 't jaar 1363 werd 

 door de schepenen vastgesteld : 



4. dat de zusters gemeenschappelijk moesten eten, drinken en slapen; 



' Messager des se. Iiist., 4834, bl. 182, vlg. 



Tome XLV. 25 



