VAN KAREL DEN GROOTE TOT AAN DE XVI« EEUW. 201 



facius klaagt reeds in zijne brieven over de misbruiken welke daarbij plaals 

 hadden. Deze namen in 't verloop der eeuwen , bij 'l aangroeien der bevoi- 

 king, niet af. 



Doch van de andere zijde waren (om van de geestelijke vruchten niet le 

 gewagen) de stoffelijke vooideelen deze : men leerde vreenide landen en 

 menschen kennen, knoopte handeisbetrekkingen aan, en deed nog 

 eenen verderen goeden voorraad van ondervinding op, in eenen tijd wan- 

 neer de wegen en vervoermiddeien de nienscben niel gemakkeiijk bijeen- 

 brachten. 



Waimeer men nu nog bedenkf, dat de pelgrims in 't aigemeen in eere 

 werden gehouden, dat er in de XIV" en XV" eeuw pelgrims-fondsen 

 bestonden, dat de geiukkige (eriigkeer vaak met uildeebDg van wijn en 

 koek werd gevierd,ja dal van sommige pelgrims naar Paleslina portrelten 

 in de kerken werden opgebangen — wanneer men dit bedenkt, zal bet den 

 lezer nog minder bevreemden dat ook de gaslhuizen in 't bijzonder voor 

 pelgrims, voor bedevaarders werden gesticbl, en dal bovendien voor de rei- 

 zigers naar het toenmaais meest bezochte pelgrimsoord Compostella eigene 

 huizen werden ingerichl. 



Wij gaan, na deze kleine uitweiding, voort met het schetsen van den 

 oorsprong eeniger liefdegestichlen. 



De geschiedenis van bel O.-L.-Vroiiwen-gaslhuis te Lessines sluit zich 

 op merkwaardige wijze aan die der zooeven besproken gaslhuizen van Genl. 

 Niel zonder « taie en wederlale » kwam bel bospitaal lot stand, en vêle 

 bevestigingen en beschermingen waren er noodig om bet mislrou- 

 wen, wal de sticbters koeslerden omirent de willekeur van zekere mach- 

 tige personen, te slillen. 



Genoemd bospitaal ontving, in bet jaar 1243, van Jan van Oudenaarde 

 de eerste door oorkonde bekende gifl van bonderd livrées groud. Docb 

 eenige jaren levoren had Jaus moeder Alix den aanieg van 't bospitaal 

 reeds begonnen. 



In l'ai wendde zij zich lot de geestelijke overheid, om de slichling le 

 doen goedkeuren. Aan Gui, bisschop van Kamerijk, en aan zijne opvolgers 

 werd het bestuur van het gasthuis in handen gegeven, met het recht den 

 Tome XLV. 26 



