VAN KAREL DEN GROOTE TOT AAN DE XVl" EEUW. 205 



Al bleef nu ook de eigenbaat niel uit, het dévies was ten minste 

 sleeds : « Unus subvenial alteri tamquam fratri suo. » Uit zuik beginsel 

 nioest de zorg voor de zieken, de verpiichling de overleden broeders ten 

 grave le dragen, de ondersteuning der weduwen, enz., van zeif voorispruiien. 



Wij hebben daarvan reeds een paar voorbeelden gegeven; de volgende 

 mogen den regel bevestigen. 



Te Cent vond men in de heift der XIV" eeuw een hospitaal door de 

 Iakenwevers, een ander door de huideveltors, een derde door de volders 

 gesiichi. Zij niochten hunnen eigenen aalmoezenier kiezen, en Gregorius IX 

 stond den wevers een eigon kerkhof toe *. 



Te Brussel boslond cène bulpkas voor de beroemde gilde van S. Eligius, 

 lang vdôr 1362 gesticht, voor de gond- en ijzersmeden, de bakkers, zadel- 

 makers, schildcrs, mossenmakers, enz. De leerlooiers hadden hier almede hun 

 gasihuis vôdr het einde der XIV« eeuw ^. Laler bouwden zieh de bakkers 

 nog een afzonderlijk gasihuis '. 



Het oudsle gasihuis te Diest was dat van FI. Eligius, den patroon der 

 smeden, heden S.-Elisabeths-gasthuis. De gilde had daaraan groote geschen- 

 ken gedaan, en cenige voorrechten voor de gildebroeders verworven, welke 

 daarin zouden opgenomen worden "*. 



Te Koririjk ontstond omirent 1308 eveneens een gasihuis van de sme- 

 dersgilde, met name « S. Eligius. » Om de eigenaardige verhouding der 

 bewoners met de personen teschetsen welke siechis indirect mel het hospi- 

 taal in betrek stonden, veroorloven wij ons de volgende bijzomlerheid mede 

 te deelen. 



In H62 verhuurden de broeders der gilde een deel hunner bezilting 

 nevens de kapel, tegcn 7 pond 's jaars. De huurder behiold voor eigen 

 gebruik de penningen « commende van den heilichdomme, uutgheleyt son- 

 daechs, smcsdaeche ende beede S. Loys daghen, voor de noene. » Ook had 

 hij 't profiet der ingebrachle kaarsen, die min dan een half vierendeel 



' Vander Meersch, t. a. p., bl. 158, vig. 



^ Henné et Wauters, Hist. de Brux., III, 468. 



■■■ T. z. p., bl. 443. 



* RayiHaekers (verg. Messager, 1864, bl. 193), Kerk en liefd., Diesl, bl. 531, vIg. 



