VAN KAREL DEIN GROOTR TOT AAN DE XVI" EEUW 261 



Laal ons eenige voorbeelden geven van deze wijziging in den geest en de 

 conslilutie der liefdadigheidsgeslichten. 



Wij vinden er reeds in de XIII* eeiiw, en wel te Brussel, in eene com- 

 miinaiiteit van mannen. Aldaarwas een gasthuis door de wevers gesticht. 

 De Bogarden of Begarden, meest lot de wevers in belrek slaande, bezorgden 

 er den dienst. In 1277 gaf bisschop Jan van Kamerijk den broeders statuten, 

 die den kloosterregelen met drie geloflen zeer nabij kwamen. Aan zulken 

 maatregel was mogelijk in dit geval te danken, dat de Begarden in België 

 niet in die mate tôt de dweperij vervielen, waardoor velen zich hebben 

 bekend gemaakt, en die elders hunne ophefïing len gevolge had. 



Hel gasihuis van O.-L.-Vrouw en de Twaalf Apostelen (S.-Gerlrudis), van 

 'l begin der XII* eeuw,werd bediend door personen die eerst langzamer- 

 hand eene soort van communauteit vormden en eenkleiirig gewaad droegen. 

 Dit broederschap, nit mannen en vrouwen beslaande, kreeg eerst in 4255 

 een geesteiijk règlement. Ingeslopen misbruiken veroorzaakten sirengere 

 maatregelen. Ook werd het opperloezicht van leeken-personen daardoor niet 

 uitgesloten. Maar, ofschoon dit met den uitgesproken wensch der stichters 

 slrced, werden er in 1489 de « regelen van S. Augustinus » ingevoerd. 



Eigenaardig is de overgang tôt strenger geestelijke regelen in het groote 

 S.-Pieters-gasthuis te Leuven. Deze geschiedde onder de volgende omstan- 

 digheden. Op het einde der XIV'' eeuw werd het hospitaai, gelijk gezegd 

 is, niet meer door tweeërlei geslacht van personen, maar uitsiuilend door 

 zusters bediend. Dit belette evenwei niel dat zich onder de zusterkens lang- 

 zamerhand een groote lust tôt vermaak ontwikkelde^ waartegen do magistraal 

 herhaaidehjk opkwam. Deze verzocht eindehjk, in 't jaar 1475, den prior 

 van 'l klooster Bethléem, met name Willem Slorne, op eene of andere wijze 

 den wereidzin der zusters te keer le gaan. Daarop werd de raeesteresse ver- 

 zocht af te Ireden; doch zij weigerde dit. Mathilde Lobs, zoo heette zij, 

 bood met hare vriendinnen,den bisschop van Luik,zoowel als den magistraal, 

 hardnekkigen tegenstand. 



Onderlusschen had men eene nieuwe oversle, met name Dymphna Boec- 

 keleers, die te Antwerpen in 't groote hospitaai naar de « regelen van 

 H. Augustinus » leefde, van daar oniboden. In plaals van haar loe le laten 



