276 DE GESTICHTEN VAN LIEFDADIGHEID IN BELGIE 



nieer clan 125 jaren bcstond. In dl39 ^ haH Innocentius II reeds zijne 

 bescherming daaraan geschonkeii, en, gelijk hierboven verhaald is, voor bel 

 bestuur des buizes de medewerking van k'eken-burgcrs aanbevolen. Bis- 

 scbop Stepbaniis regelde in 1197 de prebenden der kanunniken, len opzicble 

 van 'l hospitaal, zoowel als Ion opzicble dor scbolen van Doornik. Doch in 

 aile deze brieven is van eigenlijke bedlegerige zieken geene sprake. Bisscbop 

 Stepbaniis noemt wel infirmi nevens paiiperes , docb bierdoor is veeleer 

 gebrekkelijken te versiaan. Hoe dit echler zij : men moet aannemen, 

 dal, zooals in andere gastbuizen, bel toelalen van inprmi de overgang was 

 van bel xenodochmm op bel nosocomium. Het règlement van \ 238, met 

 groole zorg geschreven en mol rijke minialuren versierd, bevat een aanlal 

 artikelen, welke daaraan geheel eigenaardig zijn, en elders niet voorkomen; 

 docb als eerste doel van bet gasibuis wordl de berberging van noodiij- 

 denden, als tweede, de verpleging van zieken opgegeven. De plicblen 

 legenover de arme reizigers wordcn !îoI eerst aan de zusiers op bet herl 

 gedriikt. Bovendien moelen aile bedevaarders en armen, zonder onderscbeid, 

 opgenomen worden, docb zooveel mogclijk, naar bnn vermogen en stand, 

 gescbeiden bediend worden. 



Onmiddelijk na bunne aankomst moet men biui (op voorvaderlijke wijze) 

 de voelen wasscben,en bun de overgobleven soep of bel vieescb loedie- 

 non. Ook diegenen welke 's avonds aankomen niogen overnacbl blijven. 



Bij de zieken moet men naiiwkeuriger toezien, welke ontvangen kunnen 

 worden, welke niel. Zulke armen, die door werken of bedelen bnn brood 

 nog kunnen verdienen, mogen niet wegens onvermogen loi de zieken worden 

 gerekend. 



Docb z,ij die eenmaal vermogend waren, maar in armoede zijn ver- 

 vallcn (en daarom niel kunnen werken en zieb scbamen le bedelen), mogen, 

 met verlof van den deken des kapiilels, onivangen worden. 



Bovendien kunnen ook personen, die bun vermogen niet verloren hebben, 

 maar aan bet gasibuis eene zekere som willen offeren, lot bel einde 

 buns levens, ruslig en zedelijk zieb gedragende, onder loelaling van den 



' Delannoy, Les hosjnces de Tournay, bl. H. 



