VAN KAREL DEIN GROOTE TOT AAN DE XV1« EEUW. 283 



nomon, dooh niet langor don ocn jaar. Ook niochlen er voorlaaii (verscliillig 

 van bovengonoemde liospitalen) gceiie geliiiwde personen mcer als prove- 

 niers worden onivangen. En met groote siraf werd diegene hedreigd, welke 

 zich liet verleiden aan iemand belofle te geven hem in 't hospilaal le doen 

 opnemen. Zoo streng was dit règlement tegen de vermeerdering van het 

 personeel gericlit. 



De meesteresse moest eens of Ivveemaal in 't jaar rekenschap afleggen 

 van haar bestuur, aan mannen, hierloe door de zusters gekozon [consilio 

 doimis), en zesmaai in 't jaar moest zij aan de broeders en de zusters zelven 

 veranlwoording geven. Wij hebben hier dus, gelijk men ziet, met een vrij 

 republikeinsch en siechts weinig geestelijk règlement te doen. 



De kleeding was als elders van eenvoudigen vorm en slof, dooh geheel 

 wit met eenen zwarten sluier en grijs scapulier. De broeders droegen grijze 

 kleederen. 



Aile gebeden, bij sierfgevallen, feeslen en andere bijzondere gelegen- 

 heden, als ook de dageiijksche home waren, gelijk elders, geregeld; zoo 

 ook het vasten en het aanlal communies. Evenzoo was het te zamenkomen 

 van broeders en zusters, als in andere gasihuizen, verboden, en slilzwij- 

 gendheid voorgeschreven, die alleen wegens de zieken verbroken mochl 

 worden. 



Ruiten 's huis mocht men in elk geval meikspijzen gebruiken en spreken, 

 doch alleen in de huizen waar men verplicht was te gaan (bij voorbeeld, 

 1er oppassing van eenen zieke); want men moest den huisgenoolen zoo 

 min mogelijk overlast doen. 



Er was nog voorgeschreven hoc de broeders en zusters moesten plaats 

 nemen bij de beraadslagingen in het kapittel, en hoe er moest worden 

 verhandeld en geantwoord. RIeine fouten moesten rondweg beleden worden; 

 beschuldigingen moesten zelfsaangehoord worden; ach 1er den rug klappen 

 was onderlusschen verboden. Brandslichlers en moordenaars, en zij die 

 eenen grooten diefstal hadden'begaan, werden uil het huis gebannen, of wel 

 ondergingen de laalsten, na hunnen dood, eene ezels-begrafenis, in onge- 

 wijde aarde, zonder kerkelijke ceremonicn. 



Op vieeschelijke zonden (voora! dcr meesteresse) slond, gelijk in andere 



