VAN KAREL DEN GROOTE TOT AAN DE XVI« EEUW. 291 



wil, bedekter uil, loen hij in 14.29 de aloiule slalulen van 'l O.-L.-Vroiiwon- 

 gaslluiis te Rortrijk weder in 'l leven ricp. Deze regelen, van liel jaar 1266 

 en 1358, waren vergelen of verloren. De zusters hadden zieh scdert dien 

 lijd van de broeders onlsiagen, en de « ordensregelen van S. Augusiinus » 

 aangenomen ; het kwam den bisschop evenwel niet nutleloos voor aan de 

 hospilaalzusters hare plichten opnieuw in le sclierpen. Ilij was zoo mede- 

 doogend van den ondergang der lucbl aan burgeroorlog, brand, enz. 

 ( « guerras, incendia et varias palriae mutaliones » ), loe te scbrijven. 



Mogen de oude regelen ook in 14-26 niet meer te vinden zijn geweest 



het is zeker dat zij heden, in het jaar O.-H. 1883, nog in 't O.-L.-Vrouwen- 

 hospitaal le Rortrijk voorhanden zijn; zoowel de uitvoerige slatnlen ^ voor 

 de inrichling des huizes, als die van 1368, welke meer op 't iiiterlijk bcsluur 

 betrekking hebben. 



Wij wilien de hoofdpunlen hier laten volgen, om die bij het règlement 

 van 14-29 te vergehjken. 



Uit den aanvang reeds bhjkt dat in die oude dagen een aantai personen 

 als zuster was opgenomen, waaraan het gasthuis geene behoeftc had. Voor- 

 taan zouden er siechis vijf zusters en twee leeken-broeders den dienst mogen 

 verrichten, en geen enkele persoon meer. Elke zuster boven dit gelai aange- 

 nomen zal onmiddcllijk worden afgezet. Eene der vijf zal, met goedvinden 

 des bisschops, de meesleresse zijn. Deze mag gehoorzaamheid eischen, doch 

 van hare zijde niels gewichtigs ondernemen zonder de andere zusters 

 gehoord te hebben. 



Vervolgens worden de kleederen voorgeschreven : in de eerste plaals eene 

 tunica van witte, met een even lang scapulier van grijze wol, enz. Nacht- 

 hemd (want vêle burgers sliepen naakt), slerke schoenen, enz., mochlcn 

 niet ontbreken. 



Daarna worden de gebeden voor de canonische uren vaslgesteld, waartoe 

 in de eerste plaats het lezen der psalmen behoorde. Zij die daartoe niet 

 bekwaam was (dus geen lalijn hadgeleerd, of geen geheugen genocg had) 

 kon met een aantai « Vader 0ns « voldoen. 



' Uitgegeven door De PoUer, Gesch. v. Korlrijh, II, bl. 327 en 428. 



