VAN KAREL DEÎS GKOOTE TOT AAN DE XV1« EEUW. 597 



Het tijdperk waarin de liefdadigheid zich meer en moer in verschillige 

 lakken splilsie, brak met de XIW" eeiiw aan. Al loslen zich van de eeiie 

 zijde soins de aloiide gaslhuizen in algemeene armen- of ziekenluiizen op, 

 van de andere zijde nanien de bijzondere gebouwen voor oude niannen of 

 vrouwen, vondelingen, kraamvrouwen, en eindelijk de weeshuizen alge- 

 meen loe. 



In eene derde soorl van geslichlen daarenlegen, bijzonder in diegenen welke 

 uil ééne of meer ambachlsgilden waren ontstaan, vond men, vooral in Ylaan- 

 deren, de oude, de gebrekkelijke, de zieke en gezonde gaslcn dikwerf bij 

 eikander. Eene dusdanige scliepping was onder anderen bel bovengonoenule 

 S.-Catharina- of Kinderen-ANjirs-hospilaal le Geni, in 1303-65 voor aclil 

 oude arme vrouwen ingeriehl, die de inkomsten mel eikander deelden, 

 onder bel rectoraal der leden van de familie Alijn. 



Heteersle arlikel van het règlement voorzag in hel geval dat er in 'l gods- 

 huis twist tusschen de prebendiers zou ontstaan. Indien het ééne oudje het 

 andere eene « leugenaarsler » had genoemd, kreeg zij dien dag een brood 

 minder. 



Doch er waren nog andere gasten dan de oude vromven allcen, want het 

 gesticht moesl dienen « pour recevoir, tenir et visiter les pauvres; faire 

 toutes œuvres de miséricorde. » De volgende artikelen waren dus niet uit- 

 sluitelijk op de oude vrouwen van toepassing. 



VIoeken werd mel aflrek van twee brooden, kwaadspreken met veertig 

 dagen aftrek van prébende, werkelijke laster mel lachlig dagen gesiraft, 

 zoowel wanneer een enkele persoon, als wanneer het gesticht in 't algemeen 

 was beschuldigd. lemand die « in kellerij leefde » werd niet zwaarder 

 beslraft, ofschoon de statulen duidelijk be|)aalden dat de prebendiers niet 

 alleen zedelijk van gedrag, maar tevens « kinderen der H. Keik » moesten 

 zijn. 



Wilden de prebendiers zich niet aan de gestelde straffen onderwcrpen, 

 dan verloren zij hunne prébende, en konden moeielijk dcelnemen aan de 

 feesten die in 'l hospilaal werden gegeven, waaraan ieder het zijne moesl 

 bijdragen. Ging de prebendier dan uil wandelen mel zijne vriendon, en 

 wilde hij buiten 'l huis overnachten (helgeen niet ongeoorloofd was), dan 

 Tome XLV 58 



