VAN KAREL DEN GROOTE TOT AAN DE XVI» EEUW. 535 



leeken. Niet zonder inoeile werdcn zulke privilegicn gchandhaafd. Gravin 

 Margarellia schonk aan hel geslichl harc hooge beschcrniing. Graaf Wyt 

 vaardigde in 1279 een bevel uil aan de baijuws van Oudenaarde, om het 

 gasthuis in aile zijne rechten le liandhaven. 



Paus Honorius IV Irad in 4287 voor de rechien van hel hospilaal op. 

 In 1297 verkiaarde paus Ronifacins VIII opnieuw het huis te willen 

 heschermcn '. Ilet scheen ailes nog niel genoeg te halen : het geslichl bleef 

 aan gedurige berooving door ongerechie handen bioolgcsield. 



iXegen jaren later nam Wyl het opnieuw onder zijne bijzondere bescher- 

 ming en overlaadde hel mol allerlei geschenken en vooirechlen , lerwijl 

 van de andere zijde de pausen voorigingen met de verkiaring hunne bij- 

 zondere bescherming aan hel huis te verieenen. Vergeefsche wedijver! In 

 1301 scheen 'l nog met genoeg dal paus en graaf hunne beschermende 

 hand erover uilsirektcn en dal de bisschop ailes aanwenddc om er het 

 règlement te handhaven; ook de koning van Frankrijk moesl lot de hand- 

 having van rechl en orde een beveischrifl uitgeven. In 1309 betuigde 

 Robrecht van Beihune de bijzondere beschermer des hospilaals te zijn, en 

 in 1317 was het paus Joannes XXII welke daaraan eene bul van bijzon- 

 dere bescherming verleende, in 't volgende jaar door hem hernieuwd. 



Doch in den loop der XIV" eeuw werd hel gasthuis, ondanks dal, voorl- 

 durend in zijne rechten verkorl. Jan van Burgundië gaf in 1412 eene 

 ordonnancie, gedagleekend van Parijs, met strenge bevelen tegen allen 

 welke die rechten nog zouden aanlasten. Paus Martinus V betoonde even- 

 eens zijne groole belangstelling voor 't geslichl, de benoeming des oversten 

 goedkeurende, welke door den graaf werd gedaan. Ook Karel van Bur- 

 gundië achtte hel dienslig zijne hooge bescherming eraan le verieenen, in 

 eene acte, welke door Maximiliaan werd bevesligd. 



Alen ziet uil dit ailes hoe het verloop der eeuwen de menschelijke natuur 

 niet had veranderd. Wanl is hel wel aan iets anders dan aan de roofzuchi 

 van diegenen toe le schrijven, welke zich met geweld van hel goed der 

 armen wilden meester maken, dal geeslelijke en wereldiijke gezagvoerders 

 hel noodig achtien, teikens weder hunne bescherming te bevesligen? 



* Messager des se li., 1832, bl. 330. 



