VAN KAREL DEN GROOTE TOT AAIS DE X\h EEUW. 345 



opkomsl dezer soort van half-geestelijke /Aisters uit de VU" eeiiw, uit den 

 tijd dat H. Gerlrudis te Nijffels eene kapel slichlte, en zou de naani aan 

 S. Gertruids zusler, H. Regga, zijn onlleend. Deze bewering grondl zich 

 evenwel op niels anders dan op eene overeenkomst in den naam. 



Volgens anderen zou Lambert le Bègue, gestorven in 1187, daarvan le 

 Luik de grondiegger zijn geweesl. Weder anderen meenen : de kleeding 

 hebbe aanleiding tôt den naam « Begijn » gegeven, Vooreerst beteekent 

 « béguin » , « kindermuls » ' ; docb bet volk heefl misschien wel, door 't zwarte 

 kleed, aan een « begbijne » , dat is een zwarlachtig stuk vee gedachi, en 

 aldus die geestelijke dochters bespol, welke niet ten allen tijde en in aile 

 landen even ordelijk leefden. 



Nog weer anderen denken aan bel angelsaksishe « beghan » en bel 

 engeischew to beg », Avat« bedelen »en« bidden »beduiden kan. Hoe dit ook 

 wezen moge, zooveel alleen is zeker, dat vôôr bel jaar 1000 door geenen 

 sebrijver van geestelijke zuslers wordt gesproken, die zich « Begijnen » 

 hebben genoemd. 



Wij hebben hierboven reeds berbaaidelijk kunnen opmerken, hoe omirent 

 de Xll'^eeuw een algemeene drang beslond naar bel scbeppen van commu- 

 nauteiten, geestelijke genootscbappen of broederschappen, waarin eene zekere 

 vrijbeid, om in aanraking le blijven met de wereld, zich paarde aan eenige 

 geestelijke oefeningen en regelen. 



Gelijk de bovengenoemde Zakdragers, de Broeders der penitenlie van 

 Jesus-Christus en de Bogarden zulke gezeischappen voor mannen vormden, 

 beslond nog veel meer bij weesmeisjes en onde weduwen de behoefle 

 daizelfde voor personen van haren sland en geslacht le doen , in lijden 

 loen de eigenlijke godshuizen of armenhuizen voor vrouwen of mannen nog 

 in 'l geheel niet beslonden. Wij hebben immers uit de voorgaande sludie 

 gezien, dat dergelijke geslichlen eersl werden gegrond, vêle eeuwen nadal 

 de gaslhuizen waren onislaan, en minslens een honderdtal jaren nadal 

 oude of gebrekkelijke personen in de xenodochiën begonnen opgenomen le 

 worden. 



' E. Hnllinann, Die Gesch. (Ivn Urspniiigs di'r lii-lgkchvn Regliinen, enz . bl. '21), vigg., bl. 5 

 en 120. 



