( 18 ) 



gcproefd, dcze hun zoo vcrieidend voorkwam, dat zij zo nder 

 vcrtocf in dichte gclederen naar dit land optrokkcn, en het ten 

 grootsten deele vcroverden *. De nciging tôt den drank was hun 

 in mcer dan ëcn gcval ten uitcrste noodlottig. 



Van ccnen anderen kaiit onttrekt men hun den lof niet, dat zij 

 gocdhartig, edehnoedig en van eenc groote eenvoudigheid van 

 zcden waren; herbergzaamheid oefenen aanzagen zij als eenc 

 nnluurlijke plieht en verlcenden zij aan iedcreen, zondcp te 

 vragcn wie hij was of waar hij heenging; ook was de vreemde- 

 ling, dien zij aldus hadden onlhaald, zoo heilig in hunne oogen, 

 dat zij hem bij zijn vcrtrek door cenen of meer der hunnen deden 

 vcrgezellen, orn hem tegen allen vijandeh'jken aanval te verde- 

 digen, en er bestond zelfs eene wet, die den moord, op ecnen 

 vreemdeling begaan, met de dood strafte, terwijl dergehjke mis- 

 daad jegens eenen inboorling maar de verbanning van den dader 

 voor gevolg had ^. 



Nîîast deze aartsvadcHijke deugd der Kelten, die tegen de 

 grootste hunner gcbreken ruimschoots opwoog, roemt men nog 

 liiinne onderlinge verkleefdhcid en hunne vriendentrouw , die 

 lien aanzette tôt de edelste zelfopofFering. Wars van bedrog en 

 onrecht, duldden zij niet den minsten smaad, hunnen bloedver- 

 wantcn of vrienden aangedaan, en zoudcn zij zich onteerd geacht 

 hebbcri. dien ongewroken te laten. Een ongelukkige in het lijden 

 te zien noopte hen tôt hulp en bijstand, terwijl men voorbeelden 

 aangehaald vindt dat zij zelfs tegenover hunne vijanden in het 

 ongeluk grootmoedigheid toonden. 



Maar waardoor zij zich onder al de volkeren der oudheid 

 onderscheidden, was hunne onversaagdheid in den strijd, de 

 builengewone dapperheid en raoed, welke zij aan den dag legden 

 wanneer't hunne vrijheid en onafhankelijkheid gold; dan ont- 

 vlamdc in hunne ziel het vuur der heiligstc vaderlandsliefde en 



1 TiT. Liv., V, 35. — Plutarch. m Camillo. 



2 DiODOR. SicuL. V. — Nicolas Damas, apud Strob.eum, Anlhol. scrm. 145. 

 — ScHAYES, La Belgique et les Pays-Bas, I, loi . 



