( 20) 



Toondcn zich de Kelten pronkzuchlig en aan zekere weelde ver- 

 slaafd, hunne woningen, daarcntegen,waren uiterst eenvoudig : 't 

 waren luittcn van bout en leem, met een punlachtig slroodak,heb- 

 bende nocb verdiep nocb vensters, dan allcenlijk cène deur, langs 

 welke bet licht binnendrong, in 't gebeel bijna voikomen gelijk 

 aan degene der negers en wilden van Amerika ^. Hunne optim- 

 mering cischte niet veel arbeid, daar Strabo verzekcrt dat twee 

 dagen daartoe voldoende waren. Huisgcrief was er niet veel in 

 ann le treffen; eenige aarden potten, zitbanken en kieine boutcn 

 tafcls, en voor slaapsteden op den grond uitgespreide dierenvellen 

 of eenige bussels stroo, ziedaar ailes, indien men op het woord 

 van den evengenoemden gescbiedschrijver mag voorlgaan ^. 



De biitten stonden van elkander afgezonderd, gewoonlijk te 

 midden der onmeelbare bosscben, waarmede België te dien tijde 

 en nog lang daarna overdekt was; ook wel in de nabijbeid eener 

 bron, beek of rivier, om niet op te verren afstand bet onmisbare 

 water te moelen balen; 't is genoeg te zeggen dat er toenmaals 

 geene steden bestonden, zooals door sommigen is gemeend gc- 

 worden, ten ware, bemerkt Schayes, men diebenaming wilde toe- 

 ])assen aan de vornilooze vereeniging van ellendige woningen, 

 zonder de minste rcgelmatigheid bier en daar opgebouwd, naar- 

 voigens het in den zin kwam der bevolking die voor baar vcrblijf 

 uit te kiezen. In tijden van oorlog was het wat anders : toen trok 

 icder met ailes, wat hem toebeboorde, naar eenc veiligc schuil- 

 plaats, beschut door paalwerk en grachten, soms wel door eene 

 dubbeie rij steenen muren, en welke alzoo eene wezenlijke ver- 

 sterking uitmaakte, door C^sar en anderen met den naam van 

 oppidum bestempeld, maar die spoedig, zoodra het gevaar gewe- 

 ken was, verlaten werd ^. 



Naar de getuigenis van de meeste schrijvers over de Kelten 

 was de landbouw, die hoofdbron der menschelijke beschaving, 

 nh roeg een hunner voornaamste bestaanmiddels geworden. Dit 



* Schayes, Hist de Varchilecture en Belgique^ 1, 7. 



2 StRAUO, IV. — POLYB. II, 17. — DiOD. Sic. V, 2. 



' Schayes, La Belgique et les Pays-Bas, I, 70. 



