( 26 ) 



nijverlieden. Hunne mindere goden waren Andarla, Epona, 

 Nehalennia, Nefyd, Ardiiinna^ Cernunnos en meer anderen. Zij 

 haddeii ook hunne goede en kwade gecsten [dîisii), vereerden 

 boomen en waterbronnen en richtten, ter bediening hunner 

 godsdiensUge plechtigheden, groote sleenen altaren op, vvelke 

 onder den naam van dolmen, of liunnehedden, Ihans nog in ver- 

 scheidene slreken van Nederland, iiizonderheid in 't landschap 

 Drenlhe, vrij talrijk worden aangetroffen *. 



Hunne lijkdiensten waren prachtig en kostelijk. Ailes wal de 

 overledene bemind had,totde dleren loe, werd daarbij verbrand; 

 ja liet gebeurde niet zelden dat ook slaven en vrijgemaakte 

 slaven met zijn lijk in het vuur werden geworpen, en dat zijne 

 naaste magen en vrienden zich vrijwiilig te midden der vlammen 

 wierpen om den afgestorvene op zijne reis naar de eeuwigheid te 

 vergezellen 2. 



Wat de geestesontvvikkeling der Kellen betreft, deze scliijnt 

 vôor de Romeinsche overheersching niet ver gevorderd te zijn 

 geweest.Zij konden noeh lezen noch schrijven,maar hunne bardeii 

 vervaardigden gezangen, die zij, onder begeleiding van de harp of 

 chrotta^ in hunne vergaderingen en bij feesten zongen en de 

 geschiedenis van hun land of den lof hunner helden en goden 

 ten ondervverp hadden. 



§ III. — Germaansch tijdvak. 



Wij hebben uit de geschiedenis geleerd hoe de Kellen of 

 Gallen, na gedurende een drietal eeuvven onze gewesten bewoond m 

 te hebben, voor eenen anderen machtigen volksstam, de Ger- 



ï In Bflgië schijiien zulke sleenen min dan elders te zijn opgericlit geweest; 

 ook kan men er siechts een drietal van opnoemen, le welen : de beroemde 

 Brunhildestten {inerre Bnuiehaull) op het grondgebied van Ilollain, nabij 

 Doornik ; de Duivelsteen, vvdke nog goene halve eeuw geleden le Namcn 

 werd gezien, en de derde te Braye, bij Rinche, vernieligd in 1755. 



2 PoMP. Mel., lib. III, cap. 2. 



