{ 28 ) 



wolkc de kleinc gestaltc (1er zuidervolkercn zonderling afstak K 

 Zij waren niet min merkwaardig door de blanklieid hanner huid, 

 de levendigheid hnnner blauwc oogen, en inzonderheid door 

 hun blond en goudgeel haar, dat hen, evenals bij de Kelten, 

 onafgesneden op den riighing of in den nek of op het hoofd met 

 eenen knoop was vastgebonden. 



Hun woest karakter en dreigende blik boezemde eenen zoo 

 grootcn schrik in, dat, verhaalt C.ï:sar, versebeidene zijner krij- 

 gers, vooraleer tegen hen op te rukken, bunnen laatsten wil 

 lieten opstellen, zeker, als zij bijna waren, het tegen hen niet le 

 kunnen volhouden ^. Geen wonder dan ook, dat de slerkte en de 

 hooge gestalte dier mannen aanleiding gegeven hebben tôt de 

 traditie, dat wij van renzen zijn voortgekomen : geen ander volk 

 op aarde kon hen in moed en onversaagdheid evenaren. 



Of, zooals door Pomponius Mêla en Tacitus bevestigd wordl, de 

 kindcren der Germanen gewoonlijk naakt gingen en de volwasse- 

 nen zelven in hnnne woningen ongekleed waren, is een punt, dat, 

 met inachtneming van ons klimaatjgrootelijks le betwijfelen valt. 

 De meesten trokken dierenvellen om het lijf of eenen korten 

 mantel, dien zij met eenen haak of doorn, gelijk de Kelten, vast- 

 maakten. Bij sommigcn was de huid van den kop der dieren 

 derwijze over hun hoofd getrokken, dat zij door de ooggaten uit- 

 zagen. Zij gingen veelal met ongedekten hoofde, droegen voet- 

 zolen van bout of leder en eene soort van broek, die slechts tôt 

 aan de knieën kwam. De vermogendsten onderseheidde men aan 

 eene om 't lijf geslotene kleeding, vervaardigd van grof linnen en 

 gekleurd, terwijl zij in 't midden eenen gordel, aan den wijsvinger 

 elker hand eenen ring en om den bals eene ijzeren of koperen 

 ketting droegen. De kleeding der vrouwen was nagenoeg gelijk 

 aan die der mannen; alleenlijk lieten zij den bals en de armen 

 gebeel naakt en droegen zij linnen van purpere kleur. 



Evenals de Kelten besleedden de Germanen eene uiterste zorg 

 aan het boofdbaar, dat zij voor niets ter wereld zouden hebben 



^ CiESAR, II, 50. 

 « kl , 1, 39. 



