( 52) 



opliielden alleen den gezinne te behooren en mondig werden 

 verklaard. 



Nietvoor de jongeling twinlig jaren was geworden en getooud 

 had in staat te zijn om het vaderland te verdedigen, koos hij,met 

 goedvinden zijner ouders, eene echtgenoote, waarbij deugd en 

 onschuld vooral zijne aandaclit vestigden. De docliters liadden 

 geene vrije keuze, maar moesten zich den jongeling lalen welge- 

 vallen, dien hare ouders, of na dezer overlijden, liare broeders of 

 yerwanten haar oplegden. Ook bracht de vrouw geenen briiid- 

 schat aan den man, maar deze aan de vrouw. Deze bruidschat 

 beslond gewoonlijk in cen opgetuigd paard.een paar ossen,bene- 

 vens een scbiid met framei en zwaard. Hierdoor kon de vrouw 

 zich steeds het mannelijk bestuur herinneren, waaraan zij zich 

 onderwicrp en waarnaar zij luisteren moest, evenals een gctoomd 

 paard naar zijnen berijder; den arbeid, welken zij met haren 

 man, tôt onderhoud van het gezin te verrichlen had, evenals 

 een koppel ossen, die le zamen den plocg irekken, en eindelijk 

 het gevaar dat zij, zoowel als de genoegens, met hem te deelcn 

 had, zonder hem daarin te verlaten. Door het wapentuig, dat de 

 vrouw dan ook gemeenlijk aan den bruidegom gaf, werd deze 

 daarenlegen herinnerd wat zijne roeping was, en wat zijne 

 gezellin, die zich aan hem oveigaf en toevertrouwde, van hem 

 cischen en verwachtcn kon *. Eens de overeenkomst gesloten, 

 had de trouwbelofie of onderli'ouw plaats, hetgecn gcschiedde 

 met de verwisseling der ringen, waarna ten bepaalden dage de 

 echt werd gevierd in 't mallum of gouwding, ten bijwezen der 

 magen en vrienden van de verloofden. 



's Anderdaags gaf de echtgenoot aan de vrouw een geschenk, 

 gcheeten morgengave^ en kwamen bloedverwanten en vrienden 

 liaar insgelijks met geschenken vereeren. Zoohaast de vrouw die 

 ontvangen had, werd heur haar gevlochten en opgebonden; van 

 dan af begon hare laak van huisvrouw en blecf zij haren man in 

 ailes ondergeschikt. 



^ Van der Aa, Aardnjksliundig woordenhoek der Nederlaiiden, I, alge- 

 meen overzii^t, bl. 6. 



