(53) 



Het schijnt niet dat voor de invoering des christendoms onze 

 Germaansche vooroiiders de trouwbelctselen kendcn : immers 

 nog in 554 zien wij Rad\vig,koningder Warners (ecn heidensclie 

 volksstam in Fricsland), zijne sclioonmocder liuwen, tcrwijl nog 

 in de X*" ceuw de bewoners van 't eiland Walcliercn met hunne 

 zuster, en ja met hunne eigene moeder trouwden '. Ilct gebeurde 

 zeiden dat de huwelijksplichten overtreden wcrden : wanneer 

 dit bij de vrouw plaats bad, onderging zij dan ook cène voor- 

 bceldige bestrafïing : de ecblgenoot sneed haar de haarlokken af 

 en joeg haar, in de tegenwoordigheid harcr bloedverwanten, 

 gansch naakt uit den huize, zonder er nog naar om te zien. De 

 echtseheiding kon niet dan om zware rcdens, als overspel, 

 onvmchtbaarheid dcr vrouw en onvermogen des mans, soms 

 ook wel door den vrijen wil beider echtgenoolen, worden uilge- 

 sproken. Het was zeldzaam dat de vrouw, weduwe geworden, een 

 tweede huwcb'jk aanging. 



Er waren dric, of liever vier standen bij de Germanen : de adel, 

 de vrijgeborenen, de vrijgemaakten en de lijfeigenen. Het opper- 

 hoofd of de koning, die een zeer bcperkt gezag uitoefende, werd 

 uit den adel gekozen, en wel voornamelijk uit diegenen, welke 

 door schranderheid, beleid en doorzicht boven anderen uit- 

 blonkcn. Zoodra de keuze gedaan was, werd de verkozene op een 

 scbild gezet en door uitgelezene jongelingen in de hoogte gchcven. 

 De daarop volgende oversten droegen den naam van hoofdrech- 

 ters of opperhoofden; deze hadden, ieder in zijne landslrcek, 

 le beslissen over zaken van gewoon belang, terwijl de groote aan- 

 geiegenheden wcrden verhandeld op landdagen of volksverga- 

 deringen, waar ieder vrijgeborene spreken en stemmen mocht. 

 Dcze vergaderingen, welker bijwoning niet verplichlend was. 

 wcrden in de opene îucht, bij nieuwe of voile maan, gehouden,cn 

 eindigdcn gewoonlijk met een gastmaal.Aan iederender genocmde 

 boofdrechters wcrden, op dezelfde wijzc, bonderdmannen (cenle- 

 narii) toegevocgd, die een rechtsgebied van minderen omvang 

 hadden, hun tcvcns tôt raden verstrekten en hunne vcrricli- 



' Wage.naar, Vaderlandsche historié, I, 316. 



Tome XXXH. 5 



