{ 47 ) 



van den Germaanschen oorsprong der Nerviërs en Trevicrcn 

 sprekende, le kennen geeft dat hct wocst karakter en de ruwheid 

 van de zeden der voorouders nog bij de afstammelingen, althans 

 voor een gedeelte, wordt tcruggevonden. 



En dit is niet te verwonderen, wanneer men, met de cvcnlijdige 

 schrijvers in de hand, eenen blik werpt op de geheele Bclgische 

 landstreek, welke slechts eeuwen na den val van het Romeinsche 

 rijk, ten gcvolge van ganscli andere oorzaken dan de maclit der 

 wapenen, van uitzicht begon te veranderen. Strabo en Plinius, en 

 na hen Dio Cassius, schilderen Vlaanderen af als een armoedig, 

 onvruchlbaar en verlaten gewest, gebuld in nooit opklarende 

 nevelen en koude, onvoorzien van groote volkrijke stedcn en 

 vlekken,met hier en daar wat ellendige hulten in heide en moeras, 

 waar de jager, de herder, de visscher of de landbouwer zich zeker 

 over geen benijdenswaardig lot verheugen mocht. Nog in de 

 IV* eeuw hing de H. Paulijn geen ander tafereel op van Menapië; 

 Iweemaal daags bedekten de zecgolven de lage vlakte lot verre in 

 het land, zoodat de bewoners dier streek lelkens genoodzaakt 

 waren zicli op hoogten, door de natuur of menschenhanden 

 gevormd, te beschutten. Het oude land der Nerviërs vertoonde 

 gedurende de geheele Romeinsche overheersching éene woeste, 

 moerassige landstreek, met hier en daar cenige openliggende 

 bouwlanden in de nabijheid der rivicren, terwijl Taxandria en 

 orastreken bijna éene heivlakte uitmaakte en het overige des 

 Belgischen bodems schier geheel en al door het Koolwoud {Silva 

 Carbon aria) was bedekt. 



De staatkundige inrichting en de maatschappelijke toestand der 

 bevolking w erden, het is waar, merkelijk gewijzigd. Niet alleen 

 legden de overheerschers de hand op eene groole iiitgestrekthcid 

 laiiderijen, de beslc welke zij maar konden aantrefFen, en die zij 

 ten voordeele van den Staat verhuurden, of ter belooning van 

 bewezene diensten aan hunne vrienden en beamblen wegschon- 

 kcn; niet alleen werd de bloem der jongclingschap bij de 

 Romeinsche légers ingelijfd en kwam de lijfeigenschap,onder den 

 vorm eener wezenlijke slavcrnij, lot stand; maar geheel 't inwen- 

 dige besluur, de ziel der nalie, werd op vreemden leest geschoeid, 



