( 80) 



Eindelijk, de iiilvoering van deze en mcer andere wijze verordc- 

 ningen ^^illende verzekeren , stelde Karel de missi dominici in, 

 die tôt last liadden vierniaal s'jaars de verschillige graafschappen 

 des rijks le doorloopen , de misbruiken van allen aard te verbe- 

 lereii en hem verslag le doen van hunne bemoeiingcn '. 



De missi kregen eene bepaalde macht, toen Karel de keizers- 

 kroon had opgezet. Het land vverd verdeeld in groote dislricten, 

 waarvan ieder verschillige graafschappen en dioceezen bevatte. 

 Onmiddeliijke vertcgenwoordigers van den vorst, krcgcn zij een 

 uitgestrekt gezag, niet alleen over de graven, maar zelfs over de 

 bisschoppen, ablen en abdissen, wier openbaar en bijzonder leven 

 zij moeslen Irachten te onderzoeken. Tevens was hun opgclegd , 

 te waken op de goede a erslandhouding der burgerlijke en geeste- 

 lijke overheden,op het goed van kerken en kloosters, dat zij 

 tegen de aanmaligingen der booze inpalrners en legen de aan- 

 slagcn van rinve over\\eldigers beschutten moeslen. Vooral was 

 hun aanbevolen een oog in 'l zeil te houden, opdat de graven 

 goed rechl zouden oefenen , en waar dit niet geschiedde, zelven 

 rechl le plegcn lotdat de graaf zijncn j)lichl weer kwijten zou ^. 

 Ook de missi plachten vier maal 's jaars zitling te houden, waar 

 zij de klachten des volks aanhoorden en recht verschaften. 



Boven deze inrichting stond de regeering, welke Hincmar, aarts- 

 hisschop van Reims, volgenderwijzc naar de bekende beschrijving 

 van Adalhard doet kennen : 



Het hooger of iniddcnbestnur bestond uit den keizer, bijgcslaan 

 door zijnen bijzonderen raad en door eene algemeene vergade- 

 ring : placila generaliaoï gencrales conventus. Deze bijeenkomsl 

 had tweemaal in het jaar plaats, te wclen in de lenle (Mei) en in 

 den hcrfst, en werd verdeeld in Iwee sectiën : eene voor de gecsle- 

 lijke, de andere voor de burgerlijke zaken. De bijzondere raad 

 zetelde beslendig. 



Op de herfstvergadering bracht men de gil'ten bijeen voor den 



* Capit. Caroli Magni^ ann. 802, c. 25. — Baluzius, I, 370. — Pertz, 

 Leges, I, 96; II, 10. 

 2 Warnkoemg et Gérard, Histoire des Carolingiens, 1,540-341. 



