(89) 



bepalingen weinig van de latere, en de opdrachtcn en afslanden 

 hielden ongeveer drie honderd jaren aan. Bedoelde akten behel- 

 zen niets dat doet denken aan slavcrnij, of zelfs aan karwei; 

 maar degcne, die door zijnen gebieder aan cen klooster werd 

 afgestaan of, reeds vrij zijnde, zich zelven onder de schuts eener 

 godsdienstige vereeniging slelde, had enkel eenen jaarlijkschen 

 cijns, somtijds (doch dit was zeldzaam) een bepaald deel zijner 

 veldvruchten jaarlijks op te brengen. Daarvoor was hij zeker van 

 zijne veiligheid en die zijner buisgenooten en goederen, wanl het 

 klooster stond onder de hoedc en bescberming van pauzen en 

 vorsten, en de middeleeuwsche overweldigers dachten er twee- 

 maal aan aleer zich den banvloek der eenen en de strenge 

 kastijdingen der anderen door 't aanslaan van kerkelijke goede- 

 ren op den bals te laden. 



Zoo weinig vernederend was het toen zich afhankelijk le 

 maken van den slaf, dat vermogende, ja zelfs adellijke lieden 

 openlijk daartoe overgingen '. Het doel is klaar en duidelijk 

 uitgedrukt in eene akte van opdracht, ten voordeele van gemelde 

 St.-Pietersabdij te Gent ten jare 1155 afgeleverd; raen leest 

 daarin namelijk, dat eene vrouw zich cijnsplichtig had gemaakt 

 pro indefmenti libertate optinendâ. Geen Iwijfel dus, of de 

 toevlucht tôt een klooster was toen schier noodzakelijk om zich 

 eene volkomene vrijheid te verzekeren 2, hoewel er enkele voor- 

 beelden zijn aan te balen van oneerlijke grooten, die zich meester 

 raaakten van cijnsplichtigen, tienden of andere bezittingen der 

 abdijen, zoodat de kloostervoogden weleens genoodzaakt waren 



* Oorspronkelijk stuk in 'l Staatsarchief te Bergen, gedrukt in de Bulle- 

 tins de la Commission roijale cVhistoire, 2^ série, IV, bl. 257. 



Voorbeelden hiervan zijn genoeg voorhanden. Wijzen wij slechts op de 

 volgende: « Hec ego Vergioe de Wenlina altendens cum ex ingenuiset nohi- 

 libus parentibus procreata essem... » — Vrouwe Geertruid... « quod quedam 

 nobilis malrona Gertrudis nomine... cum esset-libera et liberis parentibus 

 oriunda, iribuiarium se consliluit..., » benevens veie andere, inzonderheid 

 gedurende deXtlI^ eeuw. (Zie Van Lokeren's beroepen werk). 



* Zie Van Lokeren, Chartes et documents de l'abbaye de Saint-Pierre, 

 1,23. 



