( i04 ) 



gekomen K Uitgestrekle bosschen waren langzamerhand verdwe- 

 nen 2; heiden heploegd, moerassen droog gelegd, het geweld der 

 Zee bedwongen, ja de Zee achteruit gedreven! Eene lange slrepe 

 lands, ongeveer twee uren breed , werd op de zoute golven 

 afgewonnen en herschapen in polders, die de rijkste beeraden en 

 de weelderigste akkers werden. En dieper in het land, waar het 

 zeewater bij elkc hooge tij over de vlakte gestroomd, en kreken, 

 poelen en meren gevormd had, werden deze afgedijkt en door 

 grondige kennis en aanhoiidende arbeid tôt een land vol zegen 

 gemaakt. 



Deze groote werken, bestuurd door mannen van kennis, moed 

 en volharding, uitgevoerd als plicht en regel ^, deden den vader- 



* Men denke hier slechts aan de proosdijeii van Papingloo, te Maldegem; 

 van Eename, te Kluizen; van Drongen, te Nevele en Tusschenbeke; van 

 Sl.-Amand, te Korîrijk; van Corbie, te Huise; aan de priorij van Kluizen, te 

 St.-Gillis, en de groote klooslcrlioeven van St.-Pielers, te Cent, opgericht in 

 Vlaanderen, nanielijk te Idegem, Smeerhebbe, Mater, Dikkele, Letterhouten, 

 Crombrugge (Merelbeke), Desselgem, Meilegem. De monniken van Terka- 

 meren, bij Brussel, hadden eene groote hoeve te Houthem enz. 



In de proosdijen en priorijen waren 't meest broeders, die de gronden 

 bewerkten en zelfs aan de groote vrouwenkloosters waren dergelijke broe- 

 ders-landbouwers verbonden. 



Toen de H. Bernard us in de XI1« eeuw den bisschop Stephanus, van 

 Doornik^ verslag deed over zijnen toclit in Vlaanderen, schreef hij... « ivi 

 apud sanctum Amandum, ubi inveni patres, non multum amabiles, tum 

 adivi Frigidum montem, ubi, vide, Frigidos fralres. >. Deze Frigidi fratres, 

 gezonden naar Froidmont, in 't Doorniksebe, waren niet anders dan broeders- 

 landbouwers. 



^ Uit een capitularium van Lodewijk den Goede (825) blijkt dal de uit- 

 roeiing der bosschen bij de koningen van het eerste en tweede ras een voor- 

 werp van groote bezorgdheid was. Reeds in 650 had Dagobert aan de abdij 

 van St.-Amand het bosch van Elnon (Pevele) ter oniginning afgestaan. 

 (MiRiEUs, Opéra diplom. I, 123; II, 1158, 1240). Koning Sigebert droeg aan 

 de abdij van Sl.-Remacle de landen en bosschen op van Malmédy enz. — Het 

 ontginningswerk werd onafgebroken voorlgezet. De abdij van Cambron 

 begon ten jare 1177 de ontginning van het woud van Geterlau, bij Lombi- 

 sœul (Henegouw), alsook de zeer beboschle omstreken der gemelde plaats. 



' De regel van St. Benedictus, hier aanvankelijk in de kloosters gevolgd, 

 bield een kapittel in, getiteld : De labore maniium quolidiano. 



