(121 ) 



bekonicn ter vergocding van de aanzienlijkc gelden, welke die 

 waarlijk rcusachtige werkeii van openbaar mit haddcn verslondcn. 

 Van zulkc vereenigingen zijn, inderdaad, menige voorbeeldcn 

 aan te halcn : de polder van Kalloo, in de XIV'' ccuw door eene 

 groote overstrooming geteistcrd, wcrd in d43l luringcdijkt door 

 Joost Triest, Jan Vijt, Simon van der Banc, Colaard Lefebvre, 

 Jan Losscbacrt, Jacob Bicse, Pbiiip Wiltebroot en anderen; de 

 polders van Melsele en Beveren werdcn in de ecrste jaren der 

 XV* eeuvv aan de wateren onlweldigd door eene verecniging, 

 samengesteld iiit Steven van Liedekerke, Lodewijk van der Moere, 

 Pbiiip Steenlant, Jan Scrsanders, Joost Vijt, Hendrik Symoer, 

 Geeraard Brijssinc en Jan Oste. 



Wij weten het, er is eene scbaduwzijde van bet Icenstelsel; het 

 was niet allijd bescherming, die de boer vanwege zijncn béer 

 genoot; er was geene vrijbeid om den eigen akker tegen de vraat- 

 zucbt van bet beerlijke wild te vrijwaren, boewel in zekere 

 gewesten toch meer dan tegenwoordig ^; de banmolen dwong 



* In Brabant, onder audere, geuoot het volk een waarlijk uitzonderlijk 

 voorrecht in zake van jacht. De blijde incomste van 13o5 verzekerde iedereen 

 het recht te jagen « bayr met hayr ende pluym met pluym, » wat men zegde 

 te zijn : «jagen op pdele wijze. » Men leest aldaarin de 29^ en 50'^ artikelen : 



« item, accordoDs à los sujets brabançons que chacun puisse garder ou 

 faire garder ses biens propres, et dans ce but, avoir des chiens les jarrets 

 non raccourcis, sans caleoge; et s'il arrivait qu'un chien tuât ou blessât 

 quelque pièce de gibier, qu'on laisse ladite pièce sur les lieux; et si le 

 chien la mange, que le propriétaire ne soit pas inquiété de ce chef. 



» Et accordons que tout homme puisse chasser aux lièvres et aux renards 

 par tout le Brabant sans être calengié. » 



Een ander arlikel dezer gulden keure liet elkeen loe te jagen naar hazen 

 en vossen, maar 't groote wild was alleen voor de edelen, behoudens in de 

 vrije warandeu, welke waren de bosschen van Soniën, Saventerloo, Groot- 

 heist en Meerdale. 



Krachtens eene charter van 1553, verleend door hertog Jan III, was geheel 

 het dorp ^Yillebri^gen, in zijne païen tusschen Meldert, Op- en Neervelp, 

 Beauvechain, Vertrijk en Kumptich, tôt eene bijzondere jacht of garenne 

 gemaakt, waar Jacob van Limminge en zijne erfgenamen, hunue jagers 

 en ook de hertog van Brabant en zijne officieren 't uitsluitelijk recht hadden 

 te jagen. (Tarlier et Walters, Géogr. et hist. de la Belgique, I, 266.) 



