( 425 ) 



doch niemand mocst in persoon verschijncn, iedcr had het recht 

 of eenen arbeider, of een paard met plocg ter aangeduide plaats 

 te zenden. Dezc laatste omstandigheid was recds cène merkelijke 

 verzachting voor den opgelegden dienst, raaar zelfs van dàt kon 

 mcn zich ontslaan : mitseene geringe belasting (vcrmoedelijk den 

 huurprijs van man, paard en plocg vcrbccldendc), was mcn van 

 't een of 't andcr vrij. Mcn gaf voor clke karwci, te verrichten 

 zondcr paard, 5 deniers, Arteziscbe munt; de beziltervan paarden, 

 al haddc bij cr vier of mecr op stal, gaf, naar vcrbouding van 

 zijn vcrmogen, van 5 tôt 18 deniers. Mcn zict, cr bestaat in 

 't geheel geen dwang, geenc de minste willckcur, geene onge- 

 lijkheid; de rijkste boer der gcmeente werd opgeroepcn evenals 

 de armste dorper *. 



Schier altijd en overai, uitgezonderd in 't Luxcmburgsche, was 

 de karwei gevraagd in 't belang van den landbouw, te weten 

 voor 't werk met den niest, met den plocg (zomer- en winter- 

 koorn) bet hooi, den boutvoorraad; enkele malen vindt mcn ook 

 gewag gemaakt van dorscbcn, 't bediencn van den metser, schalie- 

 dekker of timmerman, werkende aan 't pacbtbof enz. De laten 

 des heeren van Ncvcle (Oost-Vl.) waren zekere dagen in 't jaar 



* « Jo Ernols arai trois coruees en lan des ostes de le glise a Ogi et a 

 Ysier teuans maisnie, lune en mai, lautre ghieskerech (juin) et iautre en 

 fenerech (juillet), en tel manière ke li hom kl nara point de keval doit servir 

 à mi un jor en mai, un jor en ghieskerech et le tiers en fenerecli et mouvoir 

 de sen ostel de soleil levant et repairier a sen ostel de soleil luisant. Et se li 

 hom ne velt u ne puet servir en se propre persone, u par autre soufisant, il 

 me doit doner einc deniers artisiens a chascun jor kil devroit faire la coruee; 

 et se li hom a kerue, de se kerue me doit servir un jor en may, un jor en 

 gieskerech et un jor en fenerech chascun an ; se li hom ne veut u ne puet 

 çou faire, il me doit donner, par le jor quil ne voira servir, dis wit deniers 

 artésiens, sil a quatre kevaus, por lui et por ses kevaus; et sil a mains de 

 kevaus, il en paiera mains au vaillant, fors tant ke cil a un keval, sil ne veut 

 u il ni puet aler, il paiera cinc deniers artésiens por lui et por sen keval. Et 

 quant je deverai avoir les coruees, ci com dit^ est, mes serjans le dira au 

 serjant de le glise, et li sergans de le glise les semonra et fera ens venir, si 

 com il est devant dit... » 



{Bulletins de la Société historique et littéraire de 

 Tournai, VI (1860). 



